Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTEJ BOŻEJ RODZICIELKI MARYI Rok A (biały) Nr 1 (1 stycznia 2010)

Wprowadzenie do liturgii

U BOKU MATKI

Pierwszy dzień nowego roku jest dniem szczególnym. Bóg nam daje nowy czas. Pragniemy przeżyć go pomyślnie, stąd na początku liturgii wzywamy pomocy Ducha Świętego. Oto przed siedmioma dniami narodził się z Maryi Dziewicy Boży Syn. Ale zanim Bóg uweselił ten świat Wcieleniem Swego Słowa, nakazuje kapłanom, przez Mojżesza, by błogosławili synom Izraela. Błogosławieństwo przynosi radość, pomyślność i łaskę Najwyższego. Aaron i jego synowie z pewnością nie szczędzili błogosławieństwa swojemu ludowi, gdyż ich gorliwość została wynagrodzona wyjątkową łaską – przyjściem na świat Jezusa Chrystusa, Zbawiciela wszystkich narodów.
Cieszymy się dzisiaj, że nie jesteśmy jakimś zapomnianym pogańskim plemieniem, osiadłym między Odrą i Bugiem, lecz ze wszystkimi ochrzczonymi możemy wołać do Boga: „Abba, Ojcze”. W ponad tysiącletniej historii naszej Ojczyzny wielokrotnie przemawiał Bóg do ojców naszych. Osobliwie pochylał się nad naszą nędzą, gdy przodkowie nasi zwracali się do Niego przez przyczynę Maryi. Dzisiaj – w Jej uroczystość – pragniemy wołać, jak niegdyś ojcowie nasi: „Bogurodzica Dziewica, Bogiem sławiena Maryja! (...) Ziści nam, spuści nam! Kyrie elejson” z niezachwianą wiarą, że zostaniemy wysłuchani.
Chcemy dzisiaj uchwycić się Jej płaszcza i wraz z Nią pielgrzymować do domu Ojca przez kolejny rok. Trzymając się Jej ręki, możemy być pewni, że Pan rozpromieni Swe oblicze nad nami, obdarzy nas łaską i nie poskąpi pokoju.

ks. Zbigniew Krzyszowski

„Nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem”.
(Ga 4,7)