Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

ŚWIĘTO ŚW. SZCZEPANA, PIERWSZEGO MĘCZENNIKA Rok C (czerwony) Nr 61 (26 grudnia 2009)

Wprowadzenie do liturgii

ŚWIADECTWO WIARY


„Rzeczy stworzone objawiają potęgę i wielkość Boga”. Ta myśl św. Augustyna nawiązuje do słów św. Pawła o możliwości poznania Boga z rzeczy stworzonych (Rz 1,20). Całe stworzenie chwali Boga, wyśpiewuje pieśń chwały zrodzoną z poznania prawdy o swym pochodzeniu. Św. Jan od Krzyża mówi, że Bóg pozostawił w swych dziełach ślad swej wielkości. „Nie tylko dał im z niczego byt, lecz również ozdobił je niezliczonymi przymiotami i wdziękami, upiększając je z przedziwnym ładem”. W dziejach świata dokonało się jednak coś znacznie więcej. Syn Boży stał się człowiekiem, a przez to złączył się z nami. Jedynym motywem, dla którego to uczynił, była miłość.
O stworzeniach mówimy, że są zależne od Stwórcy. Tym jednak, co podtrzymuje ludzką egzystencję, co nadaje jej sens i wielkość,
nie jest zależność, ale „dziecięctwo”, czyli życie w relacji miłości. I to jest motyw, dla którego człowiek także śpiewa pieśń chwały, choć jest ona inna niż rzeczy stworzonych. Człowiek jest bowiem świadkiem nie tylko prawdy o Bogu jako Stwórcy, ale również prawdy o swoim przeznaczeniu. Świadectwo człowieka zdolne jest zatem wyrazić coś więcej. To mianowicie, że człowiek jest związany z Bogiem więzią wyjątkową, to jest miłością.
Poznanie tej prawdy skłaniało świętych do oddawania życia za to, aby i innym tę prawdę uświadomić. Głoszenie jej swoim życiem i śmiercią stało się pieśnią chwały na cześć Boga. Począwszy od św. Szczepana, pierwszego męczennika, wszyscy, którzy uwierzyliśmy Prawdzie, jesteśmy pociągani do dawania o niej świadectwa.

kard. Marian Jaworski