Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO - Msza w nocy Rok C (biały) Nr 59 (25 grudnia 2009)

Wprowadzenie do liturgii

PASTERKA


Jest północ, środek zimowej nocy. Od wigilijnego stołu z opłatkiem, wzorem i śladem betlejemskich pasterzy przyszliśmy, aby jako „rodzina rodzin” przeżyć radość narodzin Zbawiciela, Syna Bożego.
W Eucharystii, którą odprawiamy, prawdziwie uobecnia się tajemnica Bożego Narodzenia. Wszechmocny staje się człowiekiem. Bóg daje wszystkim swoją miłość. Zdarza się, że ktoś osłabnie w wierze, zapomni o Bogu, ale podczas pasterki odzywa się tęsknota za utraconym rajem, za szczęściem religijnej atmosfery rodzinnego domu. Przychodzimy, by wyznać wiarę w Jezusa narodzonego w Betlejem. Jak przedziwny jest Bóg w swojej pokornej miłości! On, który stworzył świat i wszystko, co istnieje, rodzi się w polu, w stajni, nie w pałacu, aby nikt nie zamknął przed Nim drzwi, aby każdy człowiek, z każdej strony świata mógł przyjść o każdej porze i uradować się Emmanuelem: „Bogiem z nami”. Najbiedniejsi i pogardzani pasterze jako pierwsi w znaku małego dziecka odnaleźli Zbawiciela. Jezus staje się bezbronnym i bezradnym dzieckiem, abyśmy się nad Nim pochylali i przygarnęli do serca, zabrali do naszych rodzin. Jezus mówi: „Zabierz mnie stąd! Chcę u ciebie zamieszkać!”.

Panie Jezu! Pragniemy Cię przyjąć w każdym dziecku, które się pocznie pod sercem matki. Bardzo pragniemy, aby Twoim wzorem dzieci całego świata mogły „rosnąć w latach, mądrości i łasce u Boga i ludzi”, aby nikomu nie brakło chleba i schronienia. Niech pokój, jaki aniołowie ogłosili nad Betlejem, stanie się udziałem całej ludzkości i ziemi doświadczanej nienawiścią.

 

bp Antoni Długosz