Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXXIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 53 (15 listopada 2009)

Katecheza

Św. Rafał Kalinowski (1835-1907) – wzór patrioty, wychowawcy, zakonnika

Józef – bo takie było chrzcielne imię świętego – był synem Andrzeja i Józefy z Połońskich. Urodził się w 1835 roku w Wilnie. Kalinowscy byli rodziną szlachecką. Ojciec jako pedagog nauczył synów miłości do języka, literatury i historii ojczyzny. Józef ukończył Instytut Szlachecki, później Szkołę Agronomiczną w Horkach (dzisiejsza Białoruś). Ukoronowaniem edukacji był dyplom Mikołajewskiej Akademii Inżynierii Wojskowej w Petersburgu równoznaczny ze stopniem porucznika. Nauka nie sprawiała mu trudności – z wyróżnieniem ukończył Akademię i dostał propozycję pracy jako docent na uczelni, ale problemy ze zdrowiem nie pozwoliły zrealizować tych planów.
W 1863 roku wybuchło w Królestwie Polskim powstanie styczniowe. Józef został Ministrem Wojny w rejonie Wilna. Za dowodzenie antyrosyjską wojną na Litwie został aresztowany w marcu 1864 roku i skazany na karę śmierci, którą zamieniono mu na przymusowe prace na Syberii przez 10 lat. W drodze na Sybir złożył Bogu obietnicę, że jeśli dane mu będzie wrócić z wygnania wstąpi do zakonu. Jako zesłaniec pracował zakuty w kajdany w warzelniach soli, przeżywając ten czas w duchu miłości do Boga i człowieka. Odznaczał się wielką uprzejmością do towarzyszy niedoli, a także niecodzienną pobożnością. Szczególną synowską miłością darzył Matkę Bożą Ostrobramską, pod bokiem której spędził swoje dzieciństwo.
Z wygnania został zwolniony w 1874 roku. Przeniósł się do Paryża, gdzie przyjął stanowisko wychowawcy księcia Augusta Czartoryskiego. Bogata osobowość i święte życie Józefa wpłynęły na przyszłe wybory podopiecznego. Odkrył on w sobie powołanie kapłańskie i zakonne, został salezjaninem, a dziś czcimy go jako błogosławionego.
Gdy Józef zakończył swoją misję wychowawczą przyszedł czas na realizację jego obietnicy złożonej przed laty Bogu. W roku 1877 wstąpił do Zakonu Karmelitów Bosych w Grazu w Austrii i przyjął imię zakonne: Rafał od św. Józefa. Święcenia kapłańskie otrzymał w Czernej koło Krakowa w 1882 roku. Jako karmelita prowadził życie pełne wysiłków dla doskonalenia współbraci i wiernych w miłości do Chrystusa i Kościoła. Przez wiele lat pełnił funkcję przełożonego. Zmarł w 1907 roku w Wadowicach, w wybudowanym przez siebie klasztorze. Beatyfikowano go w 1983 roku, a 8 lat później odbyła się kanonizacja. Senat RP w 2007 roku podjął uchwałę w sprawie uznania Świętego za wzór patrioty, oficera, inżyniera, wychowawcy i kapłana-zakonnika. Liturgia Kościoła czci go 20 listopada.

Przemysław Radzyński