Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXXIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 53 (15 listopada 2009)

Liturgia słowa


Będąc w ucisku, wierzący w Chrystusa mogą zachować pokój serca. Jego źródłem jest świadomość Bożej łaskawości i pomocy. Pan wspomaga ludzi w wypełnianiu Jego woli tak, aby mogli otrzymać życie wieczne. Nagroda wieczna nie jest wynikiem samych działań człowieka, lecz darem wysłużonym nam przez Chrystusa na krzyżu. To dzięki Niemu zostaliśmy pojednani z Bogiem i mamy do Niego otwartą drogę.

PIERWSZE CZYTANIE (Dn 12,1-3)
Już w Starym Testamencie Bóg zapowiedział zmartwychwstanie umarłych i wybawienie swego ludu, który pozostał Mu wierny. Posyła archanioła Michała, aby wspomagał wszystkich wierzących i ochraniał ich w ciągu całego życia. Dzięki temu łatwiej spełnią wolę Bożą i otrzymają nagrodę.

Czytanie z Księgi proroka Daniela


W owych czasach wystąpi Michał, wielki książę, który jest opiekunem dzieci twojego narodu. Wtedy nastąpi okres ucisku, jakiego nie było, odkąd narody powstały, aż do chwili obecnej. W tym czasie naród twój dostąpi zbawienia, każdy, kto się okaże zapisany w księdze.
Wielu zaś, co posnęli w prochu ziemi, zbudzi się: jedni do wiecznego życia, drudzy ku hańbie, ku wiecznej odrazie.
Mądrzy będą świecić jak blask sklepienia, a ci, którzy nauczyli wielu sprawiedliwości, jak gwiazdy przez wieki i na zawsze.
PSALM (Ps 16,5 i 8.9-10.11)
Człowiek na różne sposoby próbuje osiągnąć szczęście. W pełni może je zdobyć tylko dzięki Bogu, który jest największym dobrem i jako jedyny może zaspokoić pragnienia jego serca. Dzięki sumieniu każdy może rozpoznać drogę do swego Stwórcy, który nie pozostawia nigdy człowieka samego na tej drodze i nieustannie mu pomaga. Świadomość tego jest dla nas źródłem ufności, tak samo jak dla psalmisty, który pragnie przebywać z Bogiem na wieki.
[c1]Refren:[/c1] Strzeż mnie, mój Boże, Tobie zaufałem. Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, [c1]*[/c1] to On mój los zabezpiecza. Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, [c1]*[/c1] On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje. [c1]Ref.[/c1] Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, [c1]*[/c1] a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie, bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz [c1]*[/c1] i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie. [c1]Ref.[/c1] Ty ścieżkę życia mi ukażesz, [c1]*[/c1] pełnię Twojej radości i wieczną rozkosz [c1]*[/c1] po Twojej prawicy. [c1]Ref.[/c1]
DRUGIE CZYTANIE (Hbr 10,11-14.18)
Ofiary z krwi zwierząt składane w czasach Starego Testamentu nie mogły zgładzić grzechów, uczynił to dopiero Chrystus poprzez swoją mękę i śmierć na krzyżu. To właśnie w Jego ranach jest nasze ocalenie.

Czytanie z Listu do Hebrajczyków


W Starym Przymierzu każdy kapłan staje codziennie do pełnienia swej służby, wiele razy te same składając ofiary, które żadną miarą nie mogą zgładzić grzechów. Jezus Chrystus przeciwnie, złożywszy raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, zasiadł po prawicy Boga, oczekując tylko, „aż nieprzyjaciele Jego staną się podnóżkiem nóg Jego”.
Jedną bowiem ofiarą udoskonalił na wieki tych, którzy są uświęcani. Gdzie jest odpuszczenie, tam już więcej nie zachodzi potrzeba ofiary za grzechy.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Łk 21,36) [c1]Aklamacja:[/c1]Alleluja, alleluja, alleluja.


Czuwajcie i módlcie się w każdym czasie,


abyście mogli stanąć przed Synem Człowieczym. [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Mk 13,24-32)
Końcu świata będą towarzyszyły przerażające wydarzenia, nikt oprócz Boga nie zna jednak jego daty. Wierzący w Chrystusa nie muszą się lękać, gdyż będzie to dla nich czas otrzymania nagrody i spotkania z Panem.

Słowa Ewangelii według świętego Marka


Jezus powiedział do swoich uczniów:
«W owe dni, po wielkim ucisku, słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku. Gwiazdy będą padać z nieba i moce na niebie zostaną wstrząśnięte.
Wówczas ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą. Wtedy pośle On aniołów i zbierze swoich wybranych z czterech stron świata, od krańca ziemi aż do szczytu nieba.
A od drzewa figowego uczcie się przez podobieństwo. Kiedy już jego gałąź nabiera soków i wypuszcza liście, poznajecie, że blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, że blisko jest, we drzwiach.
Zaprawdę, powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą. Lecz o dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec».