Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 43 (6 września 2009)

Katecheza

Bł. Aniela Salawa (1881-1922) – służąca i mistyczka

Błogosławiona Aniela ukazuje nam jak można każdą pracę wykonywać z miłością i osiągać świętość na drodze codzienności. Urodziła się 9 września 1881 roku we wsi Siepraw w okolicach Krakowa jako dziesiąte dziecko Bartłomieja i Ewy. Rodzina żyła w skromnych warunkach, utrzymując się z niewielkiego gospodarstwa i kuźni. Rodzice uczyli dzieci prawdziwej pobożności oraz pracowitości. Aniela umiała czytać i pisać, co nie było wówczas powszechne. Kiedy skończyła 16 lat udała się do Krakowa na tak zwaną służbę. Powodem tej decyzji nie była tylko potrzeba zapracowania na utrzymanie, bo mogła znaleźć pracę znacznie bliżej, ale chęć uniknięcia małżeństwa. Służba nie była łatwym zajęciem. Przyczyniała się do wielu upokorzeń Anieli, która była zmuszona kilkakrotnie zmieniać miejsce pracy. Nasza błogosławiona lubiła zabawę i korzystała z możliwej rozrywki. Przełomowym momentem w życiu okazała się śmierć jej siostry. Nieco wcześniej Aniela odwiedzała ją w szpitalu, chora zaś martwiła się o życie religijne swojej siostry, gdyż ograniczało się ono wyłącznie do zewnętrznych praktyk pobożnościowych, bez osobowej relacji z Bogiem. Niedługo potem Aniela wstąpiła do Stowarzyszenia Sług Katolickich im. Św. Zyty – które w pewien sposób zastąpiło jej dom rodzinny. Organizowane przez stowarzyszenie rekolekcje i spotkania wpłynęły znacząco na jej życie wewnętrzne. W wieku 18 lat, za zgodą spowiednika, Aniela złożyła ślub czystości. Pragnęła także wstąpić do zakonu klauzurowego, jednak – ze względu na słaby stan zdrowia – nie mogła być przyjęta. Bardzo trudny był dla niej rok 1911, kiedy to zmarły 2 szczególnie bliskie jej osoby, w tym matka. Aniela zaś nie mogła nawet być na jej pogrzebie. W tym czasie w sposób szczególny zaczęła szukać pociechy i pomocy u Boga. Wtedy też zaczął się decydujący okres w jej życiu, wypełniony Bożą obecnością. W roku 1912 wstąpiła do Trzeciego Zakonu Św. Franciszka. Gdy wybuchła I wojna światowa, Aniela w każdej wolnej chwili pomagała rannym i jeńcom, nie zaniedbywała także modlitwy. Została obdarzona przeżyciami mistycznymi, o których wspomina w Dzienniku pisanym na polecenie spowiednika. Nieraz prosiła Jezusa, aby mogła wziąć na siebie cierpienia innych osób. Ostatnie pięć lat życia spędziła w nędzy, jednak z pogodą ducha dźwigała krzyż choroby. Zmarła w opinii świętości dnia 12 marca 1922 r., w Krakowie. Papież Jan Paweł II ogłosił ją błogosławioną w 1991 r. Jej wspomnienie obchodzimy 9 września.

Barbara Misiuro