Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXI NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 41 (23 sierpnia 2009)

Wprowadzenie do liturgii

PANIE, DAJ MI WIARĘ

 


Trzy miłujące się bardzo Osoby Boże, Ojciec, Syn i Duch Święty, nieustannie troszczą się o człowieka, którego powołały do istnienia. Kochają, go mimo że nie wytrwał w jedności i popadł w grzech. Pragną człowieka odrodzić do miłości, pragną go na nowo zrodzić do prawdziwego życia. Pochylają się nad człowiekiem, ale zło, na które się on dobrowolnie zdecydował, spowodowało ranę w jego sercu. Stworzenie nie rozpoznaje już bliskości i dobroci Stwórcy i nie jest wobec Niego ufne. Osoby Boże pragną delikatnie otulić człowieka miłością i być blisko niego. Jak bardzo? Jedna z Nich, Jednorodzony Syn, ofiaruje siebie jako pokarm. Oddaje całego siebie, wszystkie skarby Serca. W ten sposób nieufność człowieka może być zastąpiona ufnością Syna, a ten nie zwątpił w miłość Ojca nawet podczas kilkugodzinnego umierania na krzyżu. Zmartwychwstały Jezus chce karmić swoją osobą, swoją nadzieją. Chce przeprowadzić człowieka przez budzący lęk próg śmierci. Pragnie wlać miłość do Ojca i braci. Jest to nowe życie – dar Ducha Świętego. Dlatego mówi dzisiaj Chrystus: „Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”.
Niektórzy uczniowie nie rozpoznają Boga w Mistrzu z Nazaretu. Z braku wiary, widzą jedynie Jego człowieczeństwo. Myślą pewnie: jak mamy spożywać Jego ciało? I decydują się odejść. A Jezus na to pozwala. Nie mówi, że źle zrozumieli. Bo zrozumieli dobrze. Pod postaciami chleba i wina będzie bowiem obecny realnie, fizycznie. Komunia Święta to cała Panie, daj mi wiarę, bym nie odchodził nigdy bez przyjęcia Ciebie w Komunii. Napełnij mnie Sobą, daj mi Twoją miłość, nadzieję, wiarę. Daj mi kosztować słodyczy życia Trójcy Świętej i oddawania życia za braci.

ks. Jan Miczyński