Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

V NIEDZIELA WIELKANOCNA Rok B (biały) Nr 24 (10 maja 2009)

Wprowadzenie do liturgii

JEDNO Z CHRYSTUSEM


Słowa Chrystusa o winnym krzewie i latoroślach przyjmujemy z radością, ale też i z lękiem. Radość bierze się stąd, że Chrystus zapragnął zjednoczyć się z nami. Jesteśmy nie tylko Jego wyznawcami, uczniami, naśladowcami, ale należymy do Niego tak ściśle, jak gałąź do krzewu. Możemy w Nim trwać, a to coś o wiele więcej, niż być blisko Niego. Trwanie w Chrystusie nie jest jednak stanem tymczasowym. Jeśli ktoś chce być uczniem Jezusa, nadać swemu życiu głębszy sens i wydać owoce, to nie może być wierzącym „od czasu do czasu”, ale raz podjąwszy decyzję, musi konsekwentnie trwać w komunii z Panem.
Lęk natomiast rodzi stwierdzenie, że wśród latorośli nie wszystkie są żywe i owocują. Istnieją także gałęzie uschnięte, bezowocne. Możemy nie odpowiedzieć na pragnienie Jezusa i odrzucić komunię, którą nam proponuje. Możemy próbować układać sobie życie w oderwaniu od krzewu, jakim jest On sam, w oparciu o własne moce i zamiary. Ale czy będziemy zdolni przynosić owoce?
Dzisiaj wielu ludzi, zwłaszcza młodych, skarży się na nijakość swego życia i na wewnętrzną pustkę, przeżywa smutek, Chrystus nikogo nie zawiódł. Z Nim nikt nie przegrał życia. Prawdę tę poświadczają święci, którzy zachwycają nas pięknem swego człowieczeństwa i wielkością swej miłości.

 

ks. Zbigniew Sobolewski