Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

WIGILIA PASCHALNA W WIELKĄ NOC Rok B (biały) Nr 18 (11 kwietnia 2009)

Wprowadzenie do liturgii

CZAS ZADUMY PRZY GROBIE PAŃSKIM


Dzisiaj człowiek już nic nie może zrobić dla Boga, widząc pusty krzyż i kamień u grobu. Dzisiaj człowiek może już tylko czekać. Jest to wprawdzie inne oczekiwanie od tego, jakie przeżywała Maryja, Matka Jezusa czy Apostołowie. Ona czekała z nadzieją, wierząc w cud swego Boskiego Syna. Oni czekali bez wiary, że jeszcze się coś wydarzy w ich życiu, co pomoże im pokonać strach i niepewność przyszłości.
My dzisiaj, po tylu wiekach już wiemy, na co czekamy. Wielka Sobota, ten dzień milczenia i zadumy przy grobie Pańskim, jest dla nas czasem, jeśli nie błogosławionym, to bardzo potrzebnym na to, by zajrzeć w siebie, w swoje człowieczeństwo, w swoją wiarę. Stąd taka różnorodność czytań w dzisiejszej liturgii – Bóg chce nam przypomnieć wszystko od początku, jeszcze raz. A my mamy, słuchając tych wszystkich biblijnych opowieści, dać Bogu kolejny raz dowód na to, kim jesteśmy i gdzie jest nasze miejsce. Bóg chce, byśmy ponownie zadeklarowali swoją przynależność do Niego, zapoczątkowaną przez chrzest i wyznanie wiary, przez działanie Jego Syna i świętych w naszym życiu, popartą wyrzeczeniem A po tym długim wielkosobotnim czuwaniu rano staniemy przed pustym grobem Jego Syna i stwierdzimy, że to wszystko, co Bóg nam obiecał – stało się i że pusty grób to początek naszej z Bogiem wieczności.

ks. Krzysztof Stosur