Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXVII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 48 (5 października 2008)

Liturgia słowa


W każdej Eucharystii Pan przychodzi do nas pod postacią Chleba i Wina, a każdy nasz grzech jest odrzuceniem przychodzącego Pana. Kiedy jednak szczerze uznamy, że jesteśmy grzeszni, możemy wrócić do Niego i wołać: Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie.

PIERWSZE CZYTANIE
(Iz 5, 1-7)
Winnica jest jednym z najczęstszych obrazów biblijnych opisujących wspólnotę Boga z człowiekiem. W Starym Testamencie winnicą Pana był Naród wybrany. W Nowym Testamencie jest nią Kościół. Sam Bóg jest tym, który uprawia winorośl. Pieśń o winnicy z Księgi proroka Izajasza jest dramatyczną historią miłości Pana i niewierności Jego ludu – historią, która trwa do dzisiaj.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Chcę zaśpiewać memu przyjacielowi pieśń o jego miłości ku swojej winnicy. Przyjaciel mój miał winnicę na żyznym pagórku. Otóż okopał ją i oczyścił z kamieni, i zasadził w niej szlachetną winorośl; w pośrodku niej zbudował wieżę, także i kadź w niej wykuł. I spodziewał się, że wyda winogrona, lecz ona cierpkie wydała jagody. «Teraz więc, o mieszkańcy Jeruzalem i mężowie z Judy, rozsądźcie, proszę, między mną a między winnicą moją. Co jeszcze miałem uczynić winnicy mojej, a nie uczyniłem w niej? Czemu, gdy czekałem, by winogrona wydała, ona cierpkie dała jagody? Więc dobrze! Pokażę wam, co uczynię winnicy mojej: Rozbiorę jej żywopłot, by ją rozgrabiono; rozwalę jej ogrodzenie, by ją stratowano. Zamienię ją w pustynię, nie będzie przycinana ni plewiona, tak iż wzejdą osty i ciernie. Chmurom zakażę spuszczać na nią deszcz». Otóż winnicą Pana Zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy szczepem Jego wybranym. Oczekiwał tam sprawiedliwości, a oto rozlew krwi, i prawowierności, a oto krzyk grozy.


PSALM (Ps 80, 9 i 12. 13-14. 15-16. 19-20)
Zburzenie Jerozolimy było bolesnym doświadczeniem w historii Izraela. Dzisiejszy psalm to zbiorowy lament wyrażający ból po upadku Miasta Bożego. Lud błaga Boga o pomoc, wie bowiem, że jako winnica Pańska jest Bożą własnością i tylko Bóg może ocalić to, co sam zasadził i umacniał.
[c1]Refren:[/c1] Winnicą Pana jest dom Izraela. Przeniosłeś z Egiptu winorośl [c1]*[/c1] i zasadziłeś ją wygnawszy pogan. Rozpostarła swe pędy aż do Morza, [c1]*[/c1] aż do Rzeki swe latorośle. [c1]Ref.[/c1] Dlaczego zburzyłeś jej ogrodzenie [c1]*[/c1] i każdy przechodzień zrywa jej grona? Niszczy ją dzik leśny [c1]*[/c1] i obgryzają polne zwierzęta. [c1]Ref.[/c1] Powróć, Boże Zastępów, [c1]*[/c1] wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl. I chroń to, co zasadziła Twoja prawica, [c1]*[/c1] latorośl, którą umocniłeś dla siebie. [c1]Ref.[/c1] Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie, [c1]*[/c1] daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili. Odnów nas, Panie, Boże Zastępów, [c1]†[/c1] i rozjaśnij nad nami swoje oblicze, [c1]*[/c1] a będziemy zbawieni. [c1]Ref.[/c1]
DRUGIE CZYTANIE (Flp 4, 6-9)
Chrześcijaństwo jest świadectwem o Chrystusie, przekazywanym z pokolenia na pokolenie. W tej świętej sztafecie każda nowa generacja powierza następnej depozyt wiary. Jest nim osoba samego Jezusa Chrystusa. Dzisiaj do nas należy ofiarowanie innym tego, co dzięki pokoleniom ludzi wierzących otrzymaliśmy od apostołów i ewangelistów, a przez nich – od samego Pana.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Filipian


Bracia:
O nic się zbytnio nie troskajcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem. A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie.
W końcu, bracia, wszystko, co jest prawdziwe, co godne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co zasługuje na uznanie: jeśli jest jakąś cnotą i czynem chwalebnym, to miejcie na myśl.
Czyńcie to, czego się nauczyliście, co przejęliście, co usłyszeliście i co zobaczyliście u mnie, a Bóg pokoju będzie z wami.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 15, 16) [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.


Nie wyście Mnie wybrali,


ale Ja was wybrałem,




abyście szli i owoc przynosili. [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Mt 21, 33-43)
Można żyć tak, jakby Boga nie było. Można być ochrzczonym i formalnie należeć do Kościoła, a w rzeczywistości odrzucić Chrystusa. Zbawiamy się bowiem nie przez metrykę i przynależność, nie dlatego, że jesteśmy chrześcijanami, duchownymi albo osobami konsekrowanymi, lecz jedynie dzięki naszej wierze w Syna Bożego.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza


Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu:
«Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej prasę, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś kamieniami obrzucili. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili.
W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: „Uszanują mojego syna”.
Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc właściciel winnicy przyjdzie, co uczyni z owymi rolnikami?».
Rzekli Mu: «Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze».
Jezus im rzekł: «Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: „Właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił i jest cudem w naszych oczach”.
Dlatego powiadam wam: królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce».