Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWZIĘCIA NMP Rok A (biały) Nr 40 (15 sierpnia 2008)

Wprowadzenie do liturgii

PRZEWODNICZKA DO NIEBA

W pełni lata, gdy nasz wzrok cieszą dojrzewające w sadach owoce i zioła, a rolnicy zwożą z pól złociste ziarna zbóż, obchodzimy uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Jest to czas wakacji, w którym wielu z nas szuka odpoczynku od całorocznej pracy w ciszy lasów i łąk, podziwiając morze, jeziora lub górskie szczyty.
Prawda o Wniebowzięciu kieruje nasz wzrok ku niebu – Ojczyźnie, do której pielgrzymujemy. Maryja, jako pierwsza z odkupionych przez swojego Syna, została wzięta do nieba z duszą i ciałem. Ona już teraz cieszy się pełnią chwały i radości, jaką Chrystus przygotował dla tych, którzy z wiarą poszli za Nim.
Wywyższenie Maryi zapowiada nasz udział w chwale Jej syna. Potwierdza to obraz Niewiasty obleczonej w słońce (Ap 12, 1), toczącej zwycięski bój z pradawnym złem. Ten obraz jest dla nas znakiem nadziei. Mówi nam, że miłość Syna do Matki okazała się potężniejsza od śmierci. Syn Boży nie chciał rozłąki ze swoją Matką. A my rozważając dziś dogmat o Wniebowzięciu Maryi, pomyślmy także o swoim powołaniu do nieba. Przed nami wieczność. Obyśmy, jak Maryja, stali się dojrzałym kłosem, przynoszącym plon stokrotny, który Bóg z radością przyjmie do swoich spichlerzy. Chrystus i Jego Matka oczekują na nas w królestwie Bożym, gdzie objawi się nieprzemijająca wartość i całe piękno naszego życia.

ks. Zbigniew Sobolewski

„Wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny”.  (Łk 1, 49)