Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

IX NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 29 (1 czerwca 2008)

Wprowadzenie do liturgii

FUNDAMENT WIARY

Żyjemy w czasach wielkiej niepewności. Niepokój budzą zamachy terrorystyczne, nieuleczalne choroby, kryzys rodziny, a do tego upadek autorytetów moralnych. Potrzebujemy więc pewnego oparcia, fundamentu i poczucia bezpieczeństwa.
O takim solidnym fundamencie mówi Jezus w dzisiejszej Ewangelii. Każdy, kto słucha Jego słów i wypełnia je, podobny jest do człowieka, który swój dom zbudował na skale. Kiedy przyszły burze nic złego się nie stało, bo dom miał mocne fundamenty.
Fundamentem naszego życia duchowego jest wiara, a ściślej – jej jakość. Bo można być „wierzącym niepraktykującym”. Można też chodzić do kościoła, zasypywać Boga formułkami pacierzy, nawet przystępować do Komunii św., lecz w gruncie rzeczy nie wierzyć.
Wiara oznacza osobową więź z Bogiem, a ta wyraża się w posłuszeństwie Bożym przykazaniom. Prawdziwa wiara jest trudna i zawsze będzie związana z wyborem pomiędzy dobrem a złem, błogosławieństwem a przekleństwem, życiem a śmiercią. Nasz dramat polega na tym, że często nie potrafimy kojarzyć szczęścia z niczym innym, jak tylko z dobrobytem.
Powinniśmy zatem poważnie zastanowić się, co wybrać – czy to, co jest materialne i widzialne, czy też zaufać niewidzialnemu Bogu? Zazwyczaj okazuje się, że trafne jest rozwiązanie trudniejsze. A więc trzeba nam zawierzyć Bogu – poważnie potraktować Jego naukę i na niej budować swoje życie. Tylko wówczas żadna burza nie wyrządzi nam szkody.

ks. Krzysztof Burski – paulista

„Ten dom nie runął, bo na skale był utwierdzony”
(Mt 7, 25)