Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

VIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 28 (25 maja 2008)

Liturgia słowa


Jednorazowa decyzja wiary podjęta w naszym imieniu przez rodziców na chrzcie świętym, musi być potwierdzana przez nas ciągle na nowo. Nieustannie musimy rozstrzygać, komu w życiu pragniemy służyć. Chrystus przestrzega dzisiaj: Nie możecie służyć Bogu i Mamonie. Biblijni bohaterowie Starego i Nowego Testamentu opowiedzieli się całkowicie po stronie Boga. Również i my powierzmy Mu nasze życie.

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 49, 14-15)
Już w Starym Testamencie Bóg posiadał rysy ojcowskie i macierzyńskie zarazem. Jednakże porównanie z ziemskimi rodzicami to jedynie nieudolna próba przybliżenia prawdy o Bogu jako naszym Stwórcy, Obrońcy i Opiekunie.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza


Mówił Syjon: «Pan mnie opuścił, Pan o mnie zapomniał».
«Czyż może niewiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, ta, która kocha syna swego łona? A nawet gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie».
PSALM (Ps 62, 2-3. 6-7. 8-9ab)
Zbawienie i chwała to dobra duchowe, które opisują sytuację człowieka będącego w przyjaźni z Bogiem. Psalmista wzywa do całkowitego i pełnego powierzenia się Stwórcy, gdyż tylko Jemu możemy w pełni zaufać i w Nim pokładać naszą nadzieję.
[c1]Refren:[/c1] Jedynie w Bogu spokój znajdzie dusza. Jedynie w Bogu spokój znajduje ma dusza, [c1]*[/c1] od Niego przychodzi moje zbawienie. Tylko On jest opoką i zbawieniem moim, [c1]*[/c1] twierdzą moją, więc się nie zachwieję. [c1]Ref.[/c1] Jedynie w Bogu szukaj spokoju, duszo moja, [c1]*[/c1] bo od Niego pochodzi moja nadzieja. On tylko jest skałą i zbawieniem moim, [c1]*[/c1] On moją twierdzą, więc się nie zachwieję. [c1]Ref.[/c1] W Bogu zbawienie moje i chwała. [c1]*[/c1] Bóg opoką mocy mojej i moją ucieczką. W każdym czasie Jemu ufaj, narodzie. [c1]*[/c1] Przed Nim wylejcie wasze serca. [c1]Ref.[/c1]
DRUGIE CZYTANIE (1 Kor 4, 1-5)
Św. Paweł ukazuje siebie jako sługę Chrystusa i szafarza Bożych tajemnic. Według Apostoła, pozostawanie w służbie Kościołowi oznacza całkowite oddanie się Bogu i jednocześnie heroiczne trwanie w powołaniu bez zwracania uwagi na ludzki osąd.

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian


Bracia:
Niech ludzie uważają nas za sługi Chrystusa i za szafarzy tajemnic Bożych. A od szafarzy już tutaj się żąda, aby każdy z nich był wierny.
Mnie zaś najmniej zależy na tym, czy będę osądzony przez was, czy przez jakikolwiek trybunał ludzki. Co więcej, nawet sam siebie nie sądzę. Sumienie nie wyrzuca mi wprawdzie niczego, ale to mnie jeszcze nie usprawiedliwia. Pan jest moim sędzią.
Przeto nie sądźcie przedwcześnie, dopóki nie przyjdzie Pan, który rozjaśni to, co w ciemnościach ukryte, i ujawni zamiary serc. Wtedy każdy otrzyma od Boga pochwałę.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 6, 33) [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.


Starajcie się naprzód o królestwo Boże i o jego sprawiedliwość,


a wszystko będzie wam dodane. [c1]Aklamacja:[/c1] [Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Mt 6, 24-34)
Pan Jezus podejmuje i rozwija starotestamentalny obraz Boga, który nakreślił prorok Izajasz – najbardziej troskliwego Ojca i Opiekuna. Przekonuje zarazem, że człowiek wierzący winien odpowiedzieć Bogu postawą zawierzenia i pełnego zaufania. Kto ufa Bogu bezgranicznie, będzie zawsze kierował się Bożym prawem i sprawiedliwością.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza


Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Nikt nie może dwom panom służyć. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował; albo z jednym będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie.
Dlatego powiadam wam: Nie troszczcie się zbytnio o swoje życie, o to, co macie jeść i pić; ani o swoje ciało, czym się macie przyodziać. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie? Przypatrzcie się ptakom w powietrzu: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichrzów, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one?
Kto z was przy całej swej trosce może choćby jedną chwilę dołożyć do wieku swego życia?
A o odzienie czemu się zbytnio troszczycie? Przypatrzcie się liliom na polu, jak rosną: nie pracują ani przędą. A powiadam wam: nawet Salomon w całym swoim przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich. Jeśli więc ziele na polu, które dziś jest, a jutro do pieca będzie wrzucone, Bóg tak przyodziewa, to czyż nie o wiele pewniej was, małej wiary?
Nie troszczcie się więc zbytnio i nie mówcie: co będziemy jeść? co będziemy pić? czym będziemy się przyodziewać? Bo o to wszystko poganie zabiegają. Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. Starajcie się naprzód o królestwo Boga i o Jego sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane. Nie troszczcie się więc zbytnio o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie troszczyć się będzie. Dosyć ma dzień swojej biedy».