Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI CHRYSTUSA Rok A (biały) Nr 27 (22 maja 2008)

Wprowadzenie do liturgii

CHLEB ŻYCIA

Bóg jest Dawcą wszelkiego pożywienia. Nie zawsze mamy czas, żeby się nad tym zatrzymać; nie zawsze dostrzegamy w Bogu głównego Żywiciela. Najstosowniejsza chwila na taką refleksję o Bożych darach to modlitwa przed jedzeniem posiłkiem.
Oczy wszystkich oczekują Ciebie, Ty zaś dajesz im pokarm we właściwym czasie. Ty otwierasz swą rękę i wszystko, co żyje, nasycasz do woli (Ps 145, 15-16). To zapis tylko cząstki naszej ludzkiej rzeczywistości. Istnieje bowiem jeszcze inny pokarm, z którym utożsamia się sam Jezus, zapewniając, że tylko Jego chleb i przez Niego podane wino daje życie i nieśmiertelność. Nie może być inaczej, skoro Bóg jest nieśmiertelny, nieśmiertelność niesie każda Jego cząstka. Chrystus dał swoje ciało za życie świata, a swoją krew uczynił gwarancją trwania w nowym, wiecznym przymierzu. Chleb wzniesiony przez Melchizedeka i wino przez niego ofiarowane jako znak dziękczynienia za zwycięstwo Abrama w rękach Chrystusa Arcykapłana staje się Jego Ciałem i Krwią i daje nową siłę ludowi Bożemu.
Dziś udajemy się do czterech ołtarzy ustawionych w różnych miejscach naszych wiosek i miast. Są one symbolami czterech stron świata, bo na cały świat posyła Pan swoich uczniów. Przy każdym z ołtarzy odczytujemy albo śpiewamy fragment Ewangelii – kolejno każdego z czterech ewangelistów. Oto czytelny znak uniwersalizmu chrześcijaństwa: cztery ołtarze, cztery Ewangelie i droga obok naszych domów – droga pielgrzymów tak często dalekich od Pana (por. 2 Kor 5, 6).

bp Jan Bernard Szlaga

„Jak On może nam dać swoje Ciało na pożywienie?” (J 6, 52)