Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

WIELKI CZWARTEK - Msza Wieczerzy Pańskiej Rok A (biały) Nr 13 (20 marca 2008)

Wprowadzenie do liturgii

MIŁOŚĆ KTÓRA DAJE SIEBIE

Tajemnica Eucharystii, która uobecnia pośród nas mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa, dokonuje się przez działanie Ducha Świętego. Każdy kapłan wyciągając ręce nad darami chleba i wina przyzywa ten cud słowami wiary: „Uświęć te dary mocą Twojego Ducha, aby stały się dla nas Ciałem i Krwią naszego Pana Jezusa Chrystusa”. We Mszy św. ofiarujemy Bogu Ojcu to, co On sam nam dał: dary stworzenia, które w niej mocą Ducha Świętego i słów samego Chrystusa staną się Jego Ciałem i Krwią.
Na płaszczyźnie wiary pierwszym darem Eucharystii jest zjednoczenie z Chrystusem, który powiedział: Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim (J 6, 56). Drugim darem jest uwolnienie nas od grzechu. Ciało i Krew Chrystusa są „wydane za nas i za wielu na odpuszczenie grzechów”. Tę prawdę św. Ambroży ujmuje następująco: „Jeśli za każdym razem Krew wylewa się na odpuszczenie grzechów, powinienem zawsze ją przyjmować, aby ciągle odpuszczała moje grzechy. Ponieważ ciągle grzeszę, powinienem zawsze mieć lekarstwo”.
Następnym darem Eucharystii jest tajemnica Kościoła, który żyje dzięki tej Ofierze. Według Jana Pawła II Eucharystia zawiera w sobie istotę tajemnicy Kościoła: „Podczas jej sprawowania mamy przed oczyma duszy misterium paschalne: to, co wydarzyło się w wieczór Wielkiego Czwartku, podczas Ostatniej Wieczerzy i po niej”. Jaka jest nasza odpowiedź na ten niezgłębiony dar? Jak przyjmujemy w Komunii św. Ciało i Krew Zbawiciela?

bp Wacław Depo

„Jezus, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował”. (J 13, 1)