Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

WIGILIA PASCHALNA W WIELKĄ NOC Rok A (biały) Nr 15 (22 marca 2008)

Wprowadzenie do liturgii

PAN ZMARTWYCHWSTAŁ!

Nie bójmy się wyznać, że krzyż i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, będąc FAKTEM i WYDARZENIEM odnoszącym się do naszego zbawienia, znajdują się w samym centrum świata i jego historii. A zatem wszystko, co jest na tym świecie, a przede wszystkim człowiek, z całą jego godnością i grzesznością, ogarnięte jest paschalną tajemnicą Chrystusa, w której najpełniej objawia się Boże miłosierdzie.
Tylko miłosierna miłość Boga ukazana w tajemnicy Betlejem i Golgoty „zdolna jest usprawiedliwić człowieka, przywrócić sprawiedliwość w znaczeniu owego zbawczego ładu, jaki Bóg od początku zamierzył w człowieku, a przez człowieka w świecie” (Jan Paweł II). Idąc za głosem Liturgii Słowa, sławiącej dziś dzieło stworzenia i odkupienia, wspominamy, że „miłość Boga do swojego Ludu, i do każdego człowieka jest miłością, która przebacza. Jest ona tak wielka, że zwraca Boga przeciw Niemu samemu, Jego miłość przeciw Jego sprawiedliwości. Chrześcijanin widzi w tym zarysowujące się misterium Krzyża: Bóg tak bardzo miłuje człowieka, że sam stawszy się człowiekiem, przyjmuje nawet śmierć i w ten sposób godzi sprawiedliwość z miłością” (Benedykt XVI).
Trudne prawdy wiary, które w tych dniach są nie tylko wypowiadane ustami, ale też na nowo potwierdzane, uświadamiają nam, o co musimy się od dziś starać – i to nie tylko dla siebie. Musimy zabezpieczyć się przed zniewoleniem zewnętrznym, ale jeszcze bardziej przed samozniewoleniem, przed wiarą w kłamstwo i przed naszym własnym zakłamaniem.

bp Wacław Depo

„Umarliście dla grzechu, żyjecie zaś dla Boga w Chrystusie”. (Rz 6, 11)