Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

V NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU Rok A (fioletowy) Nr 11 (9 marca 2008)

Wprowadzenie do liturgii

WIERZĘ W CIAŁA ZMARTWYCHWSTANIE

Dzisiejsza liturgia Słowa przypomina nam prawdę o zmartwychwstaniu ciała. Wiele religii i systemów filozoficznych dopuszcza możliwość istnienia życia po śmierci. Jednak chrześcijańskie Objawienie do prawdy o nieśmiertelności duszy dodaje także wiarę w „ciała zmartwychwstanie”. Jaka rzeczywistość kryje się za tymi słowami?
Ewangelia ukazuje nam, jak Jezus przywraca życie Łazarzowi. Dzieje się to w szczególnym momencie, kiedy po czterech dniach od śmierci ciało zaczęło już się rozkładać. Św. Jan opisuje nam tę scenę z detalami. Możemy sobie wyobrazić, jak wielki musiał to być szok dla rodziny Łazarza i dla wszystkich osób, które były świadkami tego wydarzenia. Ten, którego już pożegnano, odzyskał życie!
Każde niespodziewane wyzdrowienie można nazwać cudem, ale wydaje się, że wskrzeszenie umarłego jest tego najbardziej ewidentnym przykładem. Nieważne, czy człowiek leży w grobie sto lat, czy tylko godzinę. Nikt nie potrafi ożywić zmarłego, bo nikt poza Bogiem nie ma władzy nad życiem. Dlatego wskrzeszenie Łazarza jest wielkim cudem. O ileż jednak bardziej zdumiewające będzie dla nas zmartwychwstanie ciał do nowego, wiecznego życia! Otrzymamy wówczas ciało chwalebne, duchowe, inne od ziemskiego. Nie potrafimy nawet wytłumaczyć, jak się to dokona.
Jezus daje nam dziś klucz, który otwiera bramy życia wiecznego. Tym kluczem jest wiara: Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie (J 11, 25). Aby więc zmartwychwstać i móc cieszyć się szczęściem wiecznym, trzeba szukać w Bogu sensu życia.

ks. Krzysztof Burski – paulista

„Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem”. (J 11, 25)