Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU Rok A (fioletowy) Nr 8 (17 lutego 2008)

Wprowadzenie do liturgii

PRAWDA, KTÓRA ROZJAŚNIA MROKI SERC

Liturgia prowadzi nas dziś na wysoką górę (Mt 17, 1), abyśmy wraz z Piotrem, Jakubem i Janem przeżyli tajemnicę przemienienia Jezusa. Wydarzenie na Taborze umożliwia apostołom doświadczenie w nowy, nieznany dotąd sposób prawdy o osobie Jezusa – pozwala ujrzeć Go w blasku Jego bóstwa. Jezus jest z jednej strony podobnym do nas uczestnikiem słabej ludzkiej natury, ale z drugiej – trwa w nim owa niezniszczalna siła życia (Hbr 7, 16), właściwa jedynie Bogu. Bardzo wymownie świadczą o tym słowa Ojca i znak światła. Dlatego też uczniowie, wpatrując się w Jezusa, wzmacniają swoje serca, poznają coraz lepiej, kim jest ich Pan i Nauczyciel. Wraz z nimi także Kościół idący za swym Panem uczy się, jak rozświetlać Ewangelią swoje drogi i jak umacniać swoją nadzieję w chwilach prób i doświadczeń.
Sługa Boży Jan Paweł II nazywa górę Tabor „górą ciszy i kontemplacji”, na której każdy uczeń Jezusa ma dać się zdobyć tajemnicy światła i miłości Boga (por. Flp 3, 12). Serca zdobyte przez Chrystusa, odmieniają życie. W tej perspektywie krzyże dnia codziennego nie tkwią już w mrokach beznadziejności i bezsilności, lecz w świetle modlitwy odsłaniają swoją „moc, która odnawia i pociesza”. A umocnienie łaską Bożą pozwala nie tylko z ufnością trwać przy Chrystusie, ale także dodaje siły i odwagi, by z radością wziąć udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii (2 Tm 1, 8).

o. Adam R. Sikora – franciszkanin

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich na wysoką górę. (por. Mt 17, 1)