Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

I NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU Rok A (fioletowy) Nr 7 (10 lutego 2008)

Wprowadzenie do liturgii

SZKOŁA POSŁUSZEŃSTWA

Na początku Wielkiego Postu udajemy się na pustynię, aby wraz z Jezusem stoczyć wewnętrzną walkę ze złem. Pustynia to miejsce walki o przetrwanie. Uczy pokory. Przypomina, jak kruche jest nasze istnienie. Przekonuje zarazem, że do życia wystarczą rzeczy najprostsze. Na pustyni człowiek uczy się zawierzenia Bogu i synowskiego poddania się Jego woli.
Pustynia, miejsce naznaczone śmiercią, staje się czasem kolebką nowego życia. Tam właśnie wędrujący lud stał się Narodem Wybranym: otrzymał Prawo i zawarł Przymierze z Bogiem. Na pustyni Jezus przygotowywał się do swojej zbawczej misji i przezwyciężył pokusy szatana. W ten sposób potwierdził, że jest prawdziwym Synem Bożym, którego pokarmem jest wypełnienie woli Tego, który Go posłał.
Każdy z nas ma swoją pustynię – miejsce walki z pokusami, ale i dojrzewania w zawierzeniu Bogu. Jesteśmy dziś zaproszeni, by wyjść na tę pustynię, by wejść w czas odosobnienia, które trwa czterdzieści dni. Jak Naród Wybrany możemy w tym czasie pielgrzymować do wnętrza własnych sumień i tak jak Jezus opowiedzieć się za Bogiem, a nie przeciwko Niemu. Jeśli zaufamy mądrości Ewangelii, wyjdziemy z każdej próby zwycięsko.
Pustynia uczy posłuszeństwa. Nieposłuszeństwo Adama sprowadziło śmierć na wszystkich (Rz 5, 15), ale Bóg nie pozostawił człowieka samemu sobie i nie wydał na pastwę bezsilności wobec zła. Posłuszeństwo Jezusa sprowadza na wszystkich ludzi usprawiedliwienie dające życie (Rz 5, 18). W czasie Wielkiego Postu wstąpmy do Jego szkoły posłuszeństwa!

ks. Zbigniew Sobolewski

„Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz”. (Mt 4, 10)