Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

II NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 4 (20 stycznia 2008)

Wprowadzenie do liturgii

NAJWAŻNIEJSZE PYTANIE

Ludzie zamieszkujący ziemię różnie nazywają Boga. W zależności od przekonań religijnych w odmienny sposób rozumieją świat duchowy, inaczej dążą do zbawienia, inaczej wyobrażają sobie życie po śmierci. Istnieją jednak sprawy, które są wspólne wszystkim ludziom – każdy chce doświadczyć pełni życia i szczęścia. Dotyczy to nawet tych, którzy twierdzą, że porzucili już wszelką nadzieję na znalezienie „przystani”, w której mogliby doznać pokoju, dobroci, miłości.
W ciągu życia szybko się przekonujemy, że sami nie jesteśmy w stanie spełnić swoich najgłębszych pragnień. Szukamy więc pomocy u bliskich, przyjaciół i specjalistów. Stosujemy różne metody i techniki radzenia sobie z trudnościami. A gdy to wszystko nie spełnia naszych oczekiwań, często dopiero wtedy stawiamy sobie pytanie: Kim jest Jezus i po co przyszedł na ziemię?
Pytanie to nie jest jedynie wynikiem naszych rozumowych dociekań. Jest ono raczej owocem zbawczego oddziaływania Boga, który niepokojąc nim, chce każdemu udzielić odpowiedzi. Zawsze będzie to bardzo osobista odpowiedź, której istotą jest duchowe odrodzenie człowieka doświadczającego w sobie, że Bóg usunął w nim przeszkodę do osiągnięcia pełni życia i szczęścia, czyli zgładził jego grzech.
Wolność od grzechu i jego skutków jest znakiem nieustannego objawiania się Jezusa Chrystusa, który pełen Bożej mocy uzdrawia nas, podnosi z upadków, umacnia i zbawia.

ks. Wojciech Turek – paulista

„Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata”. (J 1, 29)