Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ OBJAWIENIA PAŃSKIEGO Rok A (biały) Nr 2 (6 stycznia 2008)

Liturgia słowa


Bóg umiłował wszystkich ludzi: żydów i pogan. Nikim nie pogardził. Dziś wspominamy tę prawdę, obchodząc uroczystość Objawienia Pańskiego. Dziękujmy Bogu, że każdego obdarza jednakową miłością.

PIERWSZE CZYTANIE
(Iz 60, 1-6)
Bóg jest światłością. Blask Bożego światła rozprasza ciemności ziemi i przyciąga do siebie wszystkie narody. Wszyscy jesteśmy w drodze do wieczności. Pielgrzymując przez życie doczesne do niebieskiego Jeruzalem, uwielbiajmy nieskończoną dobroć Boga.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Powstań, świeć, Jeruzalem, bo przyszło twe światło i chwała Pana rozbłyska nad tobą. Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan i Jego chwała jawi się nad tobą. I pójdą narody do twojego światła, królowie do blasku twojego wschodu. Podnieś oczy wokoło i popatrz: Ci wszyscy zebrani zdążają do ciebie. Twoi synowie przychodzą z daleka, na rękach niesione twe córki. Wtedy zobaczysz i promienieć będziesz, zadrżysz i rozszerzy się twoje serce, bo do ciebie napłyną bogactwa zamorskie, zasoby narodów przyjdą ku tobie. Zaleje cię mnogość wielbłądów, dromadery z Madianu i z Efy. Wszyscy oni przybędą ze Saby, ofiarują złoto i kadzidło, nucąc radośnie hymny na cześć Pana.


PSALM (Ps 72, 1-2. 7-8. 10-11. 12-13)
Każdy ma swoje miejsce w Bożym planie zbawienia, którego centrum stanowi Jezus Chrystus – sprawiedliwy Król, Książę Pokoju, Wybawiciel ubogich. Do niego należy chwała i panowanie na wieki.
[c1]Refren:[/c1] Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi. Boże, przekaż Twój sąd Królowi, [c1]*[/c1] a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu. Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie [c1]*[/c1] i ubogimi według prawa. [c1]Ref.[/c1] Za dni Jego zakwitnie sprawiedliwość, [c1]*[/c1] i wielki pokój, aż księżyc nie zgaśnie. Będzie panował od morza do morza, [c1]*[/c1] od Rzeki aż po krańce ziemi. [c1]Ref.[/c1] Królowi Tarszisz i wysp przyniosą dary, [c1]*[/c1] królowie Szeby i Saby złożą daninę. I oddadzą Mu pokłon wszyscy królowie, [c1]*[/c1] wszystkie narody będą mu służyły. [c1]Ref.[/c1] Wyzwoli bowiem biedaka, który Go wzywa, [c1]*[/c1] i ubogiego, co nie ma opieki. Zmiłuje się nad biednym i ubogim, [c1]*[/c1] nędzarza ocali od śmierci. [c1]Ref.[/c1]
DRUGIE CZYTANIE (Ef 3, 2-3a. 5-6)
Są rzeczy, których można dotknąć, które można zobaczyć, zmierzyć, zrozumieć i wyjaśnić, ale istnieją także takie, które mogą nam zostać jedynie odsłonięte, objawione. Bóg objawia, że Jego plan zbawienia obejmuje również pogan, którzy przez przyjęcie Ewangelii stają się uczestnikami zbawienia.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan


Bracia:
Przecież słyszeliście o udzieleniu przez Boga łaski danej mi dla was, że mianowicie przez objawienie oznajmiona mi została ta tajemnica.
Nie była ona oznajmiona synom ludzkim w poprzednich pokoleniach, tak jak teraz została objawiona przez Ducha świętym Jego apostołom i prorokom, to znaczy, że poganie już są współdziedzicami i współczłonkami Ciała, i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 2, 3) [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.


Ujrzeliśmy Jego gwiazdę na Wschodzie


i przybyliśmy złożyć pokłon Panu. [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGLIA (Mt 2, 1-12)
Kto szuka, znajduje, a kiedy znajdzie Boga, nie jest już tym samym człowiekiem. Herod szukał tylko siebie, dlatego przeraził się wieścią o nowo narodzonym królu żydowskim. Zazdrosny o władzę obłudnie zachęcał Mędrców ze Wschodu, aby mu donieśli, gdzie znajduje się to Dziecię. Tymczasem oni, prowadzeni światłem wiary, oddawszy Panu pokłon, w drodze powrotnej ominęli Heroda.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza


Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon».
Skoro usłyszał to król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz.
Ci mu odpowiedzieli: «W Betlejem judzkim, bo tak napisał prorok:
A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela».
Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: «Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon». Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę.
A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.
A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do ojczyzny.