Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

ŚWIĘTO ŚW. SZCZEPANA, PIERWSZEGO MĘCZENNIKA Rok A (czerwony) Nr 63 (26 grudnia 2007)

Wprowadzenie do liturgii

RADOŚĆ I KRZYŻ

Dlaczego najbardziej radosne święta złączone są z męczeństwem, a więc z cierpieniem? Chrystus przyszedł na świat, żeby nas zbawić, a zbawienie przyszło przez krzyż. Przypominają o tym słowa Chrystusa: Kto chce iść za mną, niech weźmie swój krzyż i niech mnie naśladuje.
Szczepan był wiernym naśladowcą Chrystusa, który przyszedł na świat, aby służyć. Był bowiem diakonem, czyli tym, kto służy. Z gorliwością naśladował Chrystusa do końca. Upamiętnienie tego męczennika w okresie radosnych świąt przypomina nam, że chrześcijaństwo nie jest sielanką. Aby być wiernym Chrystusowi, trzeba często iść pod prąd. Oznacza to, że w bardzo wielu sprawach, trzeba z mocą przeciwstawiać się mentalności świata – nawet za cenę ofiary z życia.
Istnieje męczeństwo krwawe, ale istnieje również takie, które Benedykt XVI określił jako męczeństwo dnia codziennego. Pragnąc konsekwentnie naśladować Chrystusa, muszę nieustannie pokonywać różne trudności, licząc się z tym, że niejednokrotnie nie będę rozumiany przez innych.
Dziś żłóbek ukazuje mi miłość Boga, który zsyła swojego Syna. Ale patrząc na żłóbek, widzę równocześnie krzyż, który jest największym wyrazem miłości.

abp Szczepan Wesoły

„Tak kamienowali Szczepana, który modlił się: «Panie Jezu, przyjmij ducha mego!»”. (Dz 7, 59)