Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

I NIEDZIELA ADWENTU Rok A (fioletowy) Nr 57 (2 grudnia 2007)

Wprowadzenie do liturgii

ADWENTOWE PRZYGOTOWANIA

Adwent to czas przygotowywania się do spotkania. Jeżeli nasz Pan jest niestrudzony w swoim przychodzeniu do nas, a to właśnie znaczy adwent – przyjście, nasza odpowiedź może być tylko jedna: musimy wyjść Mu na spotkanie. Przeważnie oczekiwanie na przyjście Pana odnosimy do bliskiego, odległego zaledwie o cztery tygodnie, Bożego Narodzenia. Tymczasem nasze czekanie odnosi się także do tego przyjścia Chrystusa, które zamknie ludzką rachubę czasu. Czujemy się w niej dość pewni i czasem gubimy najistotniejszy sens upływających dni.
Każdemu pokoleniu potrzebne jest przypominanie, że jest taki czas, kiedy trzeba się ocknąć i idąc za ostrym upomnieniem Apostoła Pawła, porzucić hulanki i pijatyki, rozpustę i wyuzdanie, kłótnie i zazdrość, a ponadto przyoblec się w Pana Jezusa Chrystusa, żeby stanowić z Nim jedno, chodzić w Jego światłości, będąc niejako otuleni Jego słowem i Jego życiem. Cóż nas może wtedy zaskoczyć?
Czyńmy wszystko, ażeby czas naszego życia był piękny. Izajasz głosił, że czas Mesjasza będzie naznaczony wielkim pokojem, ludzie swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Czy jest taki kraj na ziemi, gdzie się to już dokonało? A czy jest taki kraj, w którym ludzie naprawdę chodzą w światłości Pana? Wiele nam jeszcze do tego brakuje, ale Adwent, który rozpoczynamy, jest tym wspaniałym „teraz”, kiedy to zbawienie jest bliżej nas niż wtedy, gdy uwierzyliśmy.

bp Jan Bernard Szlaga

„Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie”. (Mt 24, 45)