Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXVI NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 47 (30 września 2007)

Wprowadzenie do liturgii

BOGACTWO I BIEDA

Pierwsze czytanie i dzisiejsza Ewangelia ostrzegają przed złym użyciem dóbr materialnych. Dobra te są potrzebne do godziwego życia i rozwoju, lecz mogą stać się powodem podziałów społecznych i powodować duchowe „zubożenie”, gdy przestaną być posiadane i używane w sposób piękny, jako dar Boży przeznaczony dla wszystkich jego dzieci. Podział świata na pierwszy, drugi i trzeci, dowodzi, że ludziom łatwiej przychodzi podbijać kosmos, niż żyć duchem Ewangelii i czuć się dziećmi Jednego Ojca.
Ewangeliczny bogacz miał szansę być także bogatym duchowo, dzieląc się z żebrakiem swoimi dobrami, ale zabił w sobie wrażliwość i umiejętność widzenia drugich w potrzebie. Psy okazały się lepsze od niego, gdyż dostrzegły żebraka i z litości lizały jego wrzody.
Sytuacja zmienia się radykalnie w godzinie śmierci bogacza i Łazarza. Umiera bogacz i zostaje pochowany z przepychem, ale trafia do Otchłani, gdzie pogrąża się w mękach. Umiera także żebrak, samotnie w opuszczeniu i nie zostaje pochowany, ale przybywają Aniołowie i zanoszą go do szczęśliwości wiecznej. Gdyby bogacz za życia pełnił uczynki miłosierdzia, byłby razem z Łazarzem przez całą wieczność kimś nadzwyczaj bogatym, „błogosławionym”, godnym posiąść królestwo, przygotowane sprawiedliwym od założenia świata (Mt 25, 34. 46).

ks. Henryk Skoczylas – michalita

„Łazarz pragnął nasycić się odpadkami ze stołu bogacza”. (por. Łk 16, 21)