Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXIV NIEDZIELA ZWYKŁA - DZIEŃ ŚRODKÓW SPOŁECZNEGO PRZEKAZU Rok C (zielony) Nr 45 (16 września 2007)

Wprowadzenie do liturgii

BOŻE MIŁOSIERDZIE

Przypowieści o zaginionej owcy, zagubionej drachmie i synu marnotrawnym pomagają nam zrozumieć misję Chrystusa, który przyszedł zbawić tych, którzy „zginęli”. W Jego zachowaniu wobec grzeszników przebaczająca miłość Boga stała się widzialną i doświadczalną. W ten sposób Chrystus potwierdził, że grzech nie zagradza drogi do Bożego miłosierdzia. Każdy grzesznik, który daje się odnaleźć objawiającej się w Jezusie dobroci Boga i nawraca się, otrzymuje przebaczenie i wchodzi do wspólnoty zbawionych.
Każdy ma jednak własną i niepowtarzalną drogę do Ojca niebieskiego. Jedni idą prosto, wprost w ramiona Boga; inni idą drogą okrężną, przez błędy i próby, ciągle się nawracając. Wszystkich jednak ratuje myśl o Bożym miłosierdziu.
Kto ufa Bożemu miłosierdziu, nie zginie, gdyż ufność otwiera serce na przyjęcie darów Bożych i pozwala obficie czerpać ze źródła miłosierdzia. W dotykalny sposób dokonuje się to w sakramencie pojednania, w którym jak Izrael u stóp Synaju czy też jak Szaweł pod Damaszkiem doświadczamy uzdrawiającej nas mocy Boga. Tak umocnieni możemy świadczyć miłosierdzie innym, co jest najlepszym lekarstwem i argumentem wobec przemocy i zła, i dzięki czemu skutecznie przeciwstawimy się cywilizacji śmierci oraz będziemy budować cywilizację miłości.

ks. Stanisław Haręzga

„Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła”. (Łk 15, 6)