Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XVII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 37 (29 lipca 2007)

Liturgia słowa


Każdego dnia zwracamy się do Boga słowami: Ojcze nasz, który jesteś w niebie. Wierzymy, że Bóg chociaż jest w niebie, które czasem wydaje się nam tak odległe, to jednak troszczy się o dobro swoich dzieci na ziemi. Uczestnicząc w Liturgii Eucharystycznej, przedstawmy Mu to wszystko, czym żyjemy na co dzień. Prośmy Go pokornie, aby zawsze był obecny w naszym życiu, udzielał nam wszystkiego, czego nam brakuje do uzyskania świętości, oraz przebaczył to, co nas od Niego oddziela.

PIERWSZE CZYTANIE
(Rdz 18, 20-32)
Zdumiewa nas wiara Abrahama i jego wytrwałe wstawiennictwo za Sodomą i Gomorą, które można porównać do kupieckiego targowania się o los tych miast. Darząc Abrahama przyjaźnią, Bóg przychylnie przyjął jego prośby. Niestety, w całej Sodomie nie znalazło się nawet dziesięciu sprawiedliwych, którzy mogliby uratować grzeszne miasto od zagłady.

Czytanie z Księgi Rodzaju


Bóg rzekł do Abrahama: «Skarga na Sodomę i Gomorę głośno się rozlega, bo występki ich mieszkańców są bardzo ciężkie. Chcę więc iść i zobaczyć, czy postępują tak, jak głosi oskarżenie, które do Mnie doszło, czy nie; dowiem się».
Wtedy to dwaj mężowie odeszli w stronę Sodomy, a Abraham stał dalej przed Panem. Zbliżywszy się do Niego, Abraham rzekł: «Czy zamierzasz wygubić sprawiedliwych wespół z bezbożnymi? Może w tym mieście jest pięćdziesięciu sprawiedliwych; czy także zniszczysz to miasto i nie przebaczysz mu dla owych pięćdziesięciu sprawiedliwych, którzy w nim mieszkają? O, nie dopuść do tego, aby zginęli sprawiedliwi z bezbożnymi, aby stało się sprawiedliwemu to samo, co bezbożnemu! O, nie dopuść do tego. Czyż Ten, który jest sędzią nad całą ziemią, mógłby postąpić niesprawiedliwie?».
Pan odpowiedział: «Jeżeli znajdę w Sodomie pięćdziesięciu sprawiedliwych, przebaczę całemu miastu dla nich».
Rzekł znowu Abraham: «Pozwól, o Panie, że jeszcze ośmielę się mówić do Ciebie, choć jestem pyłem i prochem. Gdyby wśród tych pięćdziesięciu sprawiedliwych zabrakło pięciu, czy dla braku tych pięciu zniszczysz całe miasto?».
Pan rzekł: «Nie zniszczę, jeśli znajdę tam czterdziestu pięciu».
Abraham znów odezwał się tymi słowami: «A może znalazłoby się tam czterdziestu?». Pan rzekł: «Nie dokonam zniszczenia przez wzgląd na tych czterdziestu».
Wtedy Abraham powiedział: «Niech się nie gniewa Pan, jeśli rzeknę: może znalazłoby się tam trzydziestu?».
A na to Pan: «Nie dokonam zniszczenia, jeśli znajdę tam trzydziestu».
Rzekł Abraham: «Pozwól, o Panie, że ośmielę się zapytać: gdyby znalazło się tam dwudziestu?».
Pan odpowiedział: «Nie zniszczę przez wzgląd na tych dwudziestu».
Na to Abraham: «O, racz się nie gniewać, Panie, jeśli raz jeszcze zapytam: gdyby znalazło się tam dziesięciu?». Odpowiedział Pan: «Nie zniszczę przez wzgląd na tych dziesięciu».
PSALM
(Ps 138, 1-2a. 2bc-3. 6-7ab. 7c-8)
Jeśli spojrzymy z wiarą na swoje życie, w wielu wydarzeniach będziemy mogli dostrzec obecność Boga i Jego interwencję. Wtedy też wraz z psalmistą będziemy wdzięcznym sercem wysławiać Jego miłosierdzie i udzieloną nam pomoc.
[c1]Refren:[/c1] Pan mnie wysłuchał, kiedy Go wzywałem. Będę Cię sławił, Panie, z całego serca, [c1]*[/c1] bo usłyszałeś słowa ust moich. Będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów, [c1]*[/c1] pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku. [c1]Ref.[/c1] I będę sławił Twe imię [c1]*[/c1] za łaskę Twoją i wierność. Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem, [c1]*[/c1] pomnożyłeś moc mojej duszy. [c1]Ref.[/c1] Pan, który jest wysoko, patrzy łaskawie na pokornego, [c1]*[/c1] pyszałka zaś dostrzega z daleka. Gdy chodzę wśród utrapienia, Ty podtrzymujesz me życie, [c1]*[/c1] wyciągasz swoją rękę przeciwko gniewowi mych wrogów. [c1]Ref.[/c1] Wybawia mnie Twoja prawica. [c1]*[/c1] Pan za mnie wszystkiego dokona. Panie, Twa łaska trwa na wieki, [c1]*[/c1] nie porzucaj dzieła rąk Twoich. [c1]Ref.[/c1]
DRUGIE CZYTANIE
(Kol 2, 12-14)
Jezus poniósł śmierć na krzyżu za wszystkich grzeszników i wybłagał im darowanie win. Odtąd każdy, kto w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego przyjmuje chrzest, uczestniczy w zbawczych owocach Męki Chrystusa: otrzymuje nowe życie duchowe, które prowadzi do życia wiecznego.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Kolosan


Bracia:
Z Chrystusem pogrzebani jesteście w chrzcie, z Nim też razem zostaliście wskrzeszeni przez wiarę w moc Boga, który Go wskrzesił.
I was umarłych na skutek występków i «nieobrzezania» waszego ciała razem z Chrystusem Bóg przywrócił do życia. Darował nam wszystkie występki, skreślił zapis dłużny obciążający nas nakazami, usunął go z drogi, przygwoździwszy do krzyża.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
(Rz 8, 15) [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.


Otrzymaliście Ducha przybrania za synów,


w którym wołamy: «Abba, Ojcze». [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
(Łk 11, 1-13)
Uczniów, którzy nie umieją się modlić, Jezus uczy bardzo prostej modlitwy. Zawiera ona najcenniejsze słowa, które pozostawił nam Boski Nauczyciel. Wymawiając je, stajemy przed Bogiem jako Jego dzieci, On zaś pochyla się nad nami jak najlepszy ojciec i przyjaciel. Udzieli nam wszystkiego, czego nam potrzeba do życia i rozwoju, jeśli wytrwale, z wiarą i zaufaniem będziemy Go prosić, szukać u Niego pomocy i kołatać do drzwi Jego miłosiernego serca.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza


Gdy Jezus przebywał w jakimś miejscu na modlitwie i skończył ją, rzekł jeden z uczniów do Niego: «Panie, naucz nas się modlić, jak i Jan nauczył swoich uczniów».
A On rzekł do nich: «Kiedy się modlicie, mówcie:
Ojcze, niech się święci Twoje imię;
niech przyjdzie Twoje królestwo.
Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień,
i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto nam zawini;
i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie».
Dalej mówił do nich: «Ktoś z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: „Przyjacielu, użycz mi trzech chlebów, bo mój przyjaciel przybył do mnie z drogi, a nie mam, co mu podać”. Lecz tamten odpowie z wewnątrz: „Nie naprzykrzaj mi się! Drzwi są już zamknięte i moje dzieci leżą ze mną w łóżku. Nie mogę wstać i dać tobie”. Mówię wam: Chociażby nie wstał i nie dał z tego powodu, że jest jego przyjacielem, to z powodu jego natręctwa wstanie i da mu, ile potrzebuje.
I Ja wam powiadam: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą. Jeżeli którego z was ojców syn poprosi o chleb, czy poda mu kamień? Lub też gdy prosi o jajko, czy poda mu skorpiona? Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą».