Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XV NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 35 (15 lipca 2007)

Liturgia słowa


Stajemy przed Jezusem, który każdym swoim słowem i czynem uczy nas kochać wszystkich, również tych, którzy wydają się nam niesympatyczni lub patrzą na nas krzywo. Dzisiaj Jezus każe nam zapytać się samych siebie o to, co dobrego uczyniliśmy dla innych w minionym tygodniu. Czy byliśmy wobec innych życzliwi, cierpliwi i wyrozumiali, czy potrafiliśmy im poświęcić swój czas – tak jak miłosierny Samarytanin?

PIERWSZE CZYTANIE
(Pwt 30, 10-14)
Prawa ludzkie bywają często niedoskonałe, może nawet niesprawiedliwe. Dlatego niektórzy z taką niechęcią odnoszą się do przepisów prawnych. Jednakże Prawo Boże zawsze stoi na straży ludzkiego dobra, sprawiedliwości i szczęścia. W Piśmie Świętym Bóg daje nam przykazania, aby one – jak drogowskazy na drodze – kierowały naszym życiem. Gdy będziemy je zachowywać, możemy być pewni, że będziemy szli właściwą drogą, prowadzącą do życia wiecznego.

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa


Mojżesz powiedział do ludu:
«Będziesz słuchał głosu Pana Boga swego, przestrzegając Jego poleceń i postanowień zapisanych w księdze tego Prawa; wrócisz do Pana Boga swego z całego swego serca i z całej swej duszy.
Gdyż polecenie to, które Ja ci dzisiaj daję, nie przekracza twych możliwości i nie jest poza twoim zasięgiem. Nie jest w niebiosach, by można było powiedzieć: „Któż dla nas wstąpi do nieba i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je”. I nie jest za morzem, aby można było powiedzieć: „Któż dla nas uda się za morze i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je”. Gdyż słowo to jest bardzo blisko ciebie: w twych ustach i w twoim sercu, byś je mógł wypełnić».
PSALM
(Ps 69, 14. 17 i 30. 31 i 36ab i 37)
Człowiek skrzywdzony przez innych, cierpiący lub traktowany niesprawiedliwie, może prosić o pomoc samego Boga. On jest wszechmocny i zatroskany o każdego z nas. Czasem udzieli pomocy w sposób niezwykły, cudowny. Czasem zaś po prostu otworzy nasze oczy i pouczy, gdzie lub u kogo możemy znaleźć skuteczną pomoc i obronę. Słowami Psalmu dziękujmy Mu za wszelkie łaski, które od Niego otrzymaliśmy.
[c1]Refren:[/c1] Ożyje serce szukających Boga. Lecz ja, o Panie, modlę się do Ciebie [c1]*[/c1] w czas łaski, o Boże; wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, [c1]*[/c1] w Twojej zbawczej wierności. [c1]Ref.[/c1] Wysłuchaj mnie, Panie, bo łaskawa jest Twoja miłość, [c1]*[/c1] spójrz na mnie w ogromie swego miłosierdzia. Ja zaś jestem nędzny i pełen cierpienia; [c1]*[/c1] niech pomoc Twa, Boże, mnie strzeże. [c1]Ref.[/c1] Pieśnią chcę chwalić imię Boga [c1]*[/c1] i wielbić Go z dziękczynieniem. Bóg bowiem ocali Syjon i miasta Judy zbuduje. [c1]†[/c1] To będzie dziedzictwem potomstwa sług Jego, [c1]*[/c1] miłujący Jego imię przebywać tam będą. [c1]Ref.[/c1]
DRUGIE CZYTANIE
(Kol 1, 15-20)
Jezus Chrystus jest Panem całego świata, królem nieba i ziemi, ponieważ przez swą mękę na krzyżu, śmierć i zmartwychwstanie odkupił cały wszechświat. Dzięki Niemu możemy mieć nadzieję na osiągnięcie życia wiecznego, zaś Boga możemy nazywać swoim Ojcem.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Kolosan

Chrystus Jezus jest obrazem Boga niewidzialnego, Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, Trony i Panowania, Zwierzchności i Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie. I On jest Głową Ciała, to jest Kościoła. On jest Początkiem, Pierworodnym spośród umarłych, aby sam zyskał pierwszeństwo we wszystkim. Zechciał bowiem Bóg, by w Nim zamieszkała cała Pełnia i aby przez Niego i dla Niego znów pojednać wszystko z sobą: i to, co na ziemi, i to, co w niebiosach, wprowadziwszy pokój przez Krew Jego krzyża.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
(J 13, 34) [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.


Daję wam przykazanie nowe,


abyście się wzajemnie miłowali,


jak Ja was umiłowałem. [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
(Łk 10, 25-37)
Uczony w Piśmie pytał Jezusa: Kto jest moim bliźnim? Jezus odwraca pytanie: Czyim bliźnim ty jesteś? Za wzór stawia Samarytanina, którego czyny pełne miłości są obrazem wielkiego miłosierdzia Bożego. Podobnie jak ów Samarytanin, Bóg pochyla się nad każdą niedolą człowieka, co z kolei swoim życiem pokazał naocznie sam Jezus, uzdrawiając chorych i przebaczając grzesznym. Dzisiaj zaś zwraca się do każdego z nas: Idź i ty czyń podobnie tym, którzy potrzebują twojej życzliwości i pomocy.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza


Powstał jakiś uczony w Prawie i wystawiając Jezusa na próbę, zapytał: «Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?».
Jezus mu odpowiedział: «Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?».
On rzekł: «Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego».
Jezus rzekł do niego: «Dobrześ odpowiedział. To czyń, a będziesz żył».
Lecz on, chcąc się usprawiedliwić, zapytał Jezusa: «A kto jest moim bliźnim?». Jezus, nawiązując do tego, rzekł:
«Pewien człowiek schodził z Jerozolimy do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko że go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął. Pewien zaś Samarytanin, będąc w podróży, przechodził również obok niego. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: „Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał”.
Któryż z tych trzech okazał się, według twego zdania, bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?».
On odpowiedział: «Ten, który mu okazał miłosierdzie». Jezus mu rzekł: «Idź, i ty czyń podobnie».