Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XIV NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 34 (8 lipca 2007)

Liturgia słowa


Zdarza się, że jesteśmy przygnębieni i potrzebujemy pocieszenia. Dzisiejsza liturgia mówi nam o prawdziwym pocieszeniu, które ma dla nas Bóg, nasz najlepszy Ojciec. Otwórzmy nasze serca, aby mogło przyjąć dotyk tego pocieszenia.

PIERWSZE CZYTANIE
(Iz 66, 10-14c)
Czytanie z Księgi proroka Izajasza ukazuje nam radość Jerozolimy, która zaznała pocieszenia od Boga, po latach upokorzenia i smutku. Jak kogo pociesza własna matka, tak Ja was pocieszać będę – mówi Pan. Kościół jest dla nas Matką, którą dał nam Bóg. Do niego możemy przyjść i doznać uzdrowienia i pocieszenia, które jest trwałym pokojem.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza


Radujcie się wraz z Jerozolimą, weselcie się w niej wszyscy, co ją miłujecie. Cieszcie się z nią bardzo wy wszyscy, którzyście się nad nią smucili.
Abyście ssać mogli aż do nasycenia z piersi jej pociech; ażebyście ciągnęli mleko z rozkoszą z pełnej piersi jej chwały.
To bowiem mówi Pan: «Oto skieruję do niej pokój jak rzekę i chwałę narodów jak strumień wezbrany.
Ich niemowlęta będą noszone na rękach i na kolanach będą pieszczone. Jak kogo pociesza własna matka, tak Ja was pocieszać będę; w Jerozolimie doznacie pociechy.
Na ten widok rozraduje się serce wasze, a kości wasze nabiorą świeżości jak murawa. Ręka Pana da się poznać Jego sługom».
PSALM
(Ps 66, 1-3a. 4-5. 6-7a. 16 i 20)
Powiedzcie Bogu: jak zadziwiające są Twe dzieła. Psalmista potrafi zachwycać się dziełami Boga, których ciągle doświadcza w swoim życiu. Czy my także umiemy je dostrzegać i w prostocie serca dziwić się temu, co widzimy i czego doświadczamy?
[c1]Refren:[/c1] Niech cała ziemia chwali swego Boga. Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie, [c1]*[/c1] opiewajcie chwałę Jego imienia, cześć Mu wspaniałą oddajcie. [c1]*[/c1] Powiedzcie Bogu: «Jak zadziwiające są Twe dzieła! [c1]Ref.[/c1] Niechaj Cię wielbi cała ziemia i niechaj śpiewa Tobie, [c1]*[/c1] niech Twoje imię opiewa». Przyjdźcie i patrzcie na dzieła Boga: [c1]*[/c1] zadziwiających rzeczy dokonał wśród ludzi. [c1]Ref.[/c1] Morze na suchy ląd zamienił, [c1]*[/c1] pieszo przeszli przez rzekę: Nim się przeto radujmy! [c1]*[/c1] Jego potęga włada na wieki. [c1]Ref.[/c1] Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy, [c1]†[/c1] którzy boicie się Boga, [c1]*[/c1] opowiem, co uczynił mej duszy. Błogosławiony Bóg, który nie odepchnął mej prośby [c1]*[/c1] i nie oddalił ode mnie swej łaski. [c1]Ref.[/c1]
DRUGIE CZYTANIE
(Ga 6, 14-18)
Święty Paweł jakby dopowiada, czym jest trwałe pocieszenie dostępne dla nas w Kościele. Jest to prawda, że w krzyżu Jezusowym w sposób ostateczny i namacalny objawiła się światu miłość Boża. W Chrystusie już na zawsze klęska zmieniła się w zwycięstwo. Odtąd już nie ma takiej mocy, która mogłaby nas zniewolić i zniszczyć, jeśli siłę będziemy czerpać z krzyża Chrystusa.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Galatów


Bracia:
Nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata. Bo ani obrzezanie nic nie znaczy, ani nieobrzezanie, tylko nowe stworzenie.
Na wszystkich tych, którzy się tej zasady trzymać będą, i na Izraela Bożego niech zstąpi pokój i miłosierdzie.
Odtąd niech już nikt nie sprawia mi przykrości: przecież ja na ciele swoim noszę blizny, znamię przynależności do Jezusa.
Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z duchem waszym, bracia. Amen.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
(Kol 3, 15a. 16a) [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.


Sercami waszymi niech rządzi Chrystusowy pokój,


słowo Chrystusa niech w nas przebywa


z całym swoim bogactwem. [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
(dłuższa Łk 10, 1-12. 17-20)
Jezus zapowiada swoim uczniom, że wysyła ich jak owce między wilki – te słowa brzmią jak zgrzyt pośród słów pocieszenia. Musimy jednak pamiętać, że pocieszenie, jakie ma dla nas Bóg, dokonało się przez śmierć Jezusa i właśnie to wydarzenie daje dostęp do zwycięstwa. Tylko z Chrystusem Ukrzyżowanym i Zmartwychwstałym mamy moc stąpania po wężach i skorpionach, tylko w Nim złe duchy nam się poddadzą. A z Nim i w Nim, to znaczy poprzez uczestnictwo w Jego cierpieniach.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza


Jezus wyznaczył jeszcze innych, siedemdziesięciu dwóch uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich:
«Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.
Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: „Pokój temu domowi”. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: „Przybliżyło się do was królestwo Boże”».
«Lecz jeśli do jakiego miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: „Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam.
Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże”. Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu».
Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają».
Wtedy rzekł do nich: «Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie».