Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

X NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 30 (10 czerwca 2007)

Wprowadzenie do liturgii

ŁZY BÓLU

Dzisiejsze słowo Boże przedstawia nam wzruszające historie kobiet, które jako wdowy przeżywają śmierć swoich ukochanych dzieci. Każda z tych historii jest pełna bólu i wyraża dramat cierpienia, jakie wpisane jest w ludzką egzystencję. Codziennie wiele osób doświadcza ubóstwa, braku pracy, choroby, śmierci najbliższych. Często tym doświadczeniom towarzyszy świadomość niemocy: nie możemy zmienić naszego życia, odwrócić biegu historii. Czy więc skazani jesteśmy na gorycz rozczarowania?
Ewangelia przynosi nam „dobrą nowinę”: Bóg potrafi wskrzesić życie tam, gdzie go nie ma! Jego miłość nie zna granic! Tej Miłości na imię Jezus.
Dla osoby wierzącej punktem odniesienia w przeżywaniu wszelkich wydarzeń powinien być zawsze Bóg. Wiara w Boga daje światło i niesie nadzieję tam, gdzie po ludzku jej nie ma. Kto ufa Bogu prędzej czy później doświadczy Jego łaskawości, ponieważ miłość Boża nie zna granic. Jezus objawia nam tę miłość i w Nim Bóg pochyla się nad każdą ludzką biedą doznając wzruszenia. A łzy bólu rodzą deszcz łask…
Nie wszyscy jednak mają szczęście doświadczyć cudu, jaki spotkał biblijne wdowy. Czy więc Bóg kocha tylko nielicznych? Wiara nam podpowiada, że Stwórca ma swoje plany i kieruje się tym, co dla człowieka jest najlepsze, nie zawsze spełniając nasze oczekiwania. Dlatego spróbujmy zawierzyć Jego Opatrzności, bo w każdym z nas jest coś umarłego, co potrzebuje życia. Czy nawrócenie grzesznika i przebaczenie mu grzechów nie jest wystarczającym cudem? Prośmy więc Pana, aby pomógł nam rozumieć sens trudnych doświadczeń i przymnożył nam wiary…

ks. Krzysztof Burski – paulista

„Patrz, syn twój żyje!” (1 Krl 17, 23)