Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

NIEDZIELA ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO Rok C (czerwony) Nr 27 (27 maja 2007)

Wprowadzenie do liturgii

JEDNOŚĆ Z DUCHA ŚWIĘTEGO

Dzisiejsza uroczystość przypomina nam zdarzenia z czasów pierwotnego Kościoła. Wszystkich zaskoczył fakt, że Apostołowie po Zesłaniu Ducha Świętego mówili rozmaitymi językami. A jeszcze bardziej, że – jak twierdzono – słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże (por. Dz 2, 11). Doświadczenie ludzkie zdawało się potwierdzać to, o czym mówi biblijne opowiadanie o wieży Babel: Chodźcie, zbudujemy sobie miasto i wieżę, której wierzchołek będzie sięgał nieba, i w ten sposób uczynimy sobie znak, abyśmy się nie rozproszyli po całej ziemi (por. Rdz 11, 4). Skutkiem tej arogancji wobec Boga było – jak podaje Pismo Święte – pomieszanie języków, aby jeden nie rozumiał drugiego (por. Rdz 11, 7).
Okazuje się jednak, że rozmaitość języków, kultur, zwyczajów nie musi przeszkadzać we wzajemnym porozumieniu, ale pod warunkiem, że słyszymy w naszych językach wielkie dzieła Boże.
Duch Święty jest darem Chrystusa Zmartwychwstałego. On oczyszcza nas z grzechów, odbudowując łączność z Bogiem i z ludźmi. Trzeba tę prawdę stale sobie przypominać, zwłaszcza wtedy, gdy cierpimy z powodu niezgody między narodami, czy nawet pomiędzy najbliższymi. Do nas dzisiaj Jezus kieruje wezwanie: Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam (por. J 20, 21). Niech i dzisiaj skłócony świat zawoła pełen zdumienia, że słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże (por. Dz 2, 11).

abp Wojciech Ziemba

„Weźmijcie Ducha Świętego”. (J 20, 22)