Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

V NIEDZIELA WIELKANOCNA Rok C (biały) Nr 24 (6 maja 2007)

Wprowadzenie do liturgii

„OTO CZYNIĘ WSZYSTKO NOWE”

Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa jest w dziejach świata ważną granicą. Po jej przekroczeniu wszystko stało się nowe: nowy świat, nowy człowiek, nowa nadzieja (uzasadniona jak nigdy dotąd), nowy czas... Potrzeba jedynie oczu wiary, która nie traci z horyzontu zwycięstwa Chrystusa odniesionego w niedzielny poranek Zmartwychwstania. Podobnie życie każdego z nas, chrześcijan, kiedy przekracza granicę wiary w Zmartwychwstanie Jezusa, zmienia się zupełnie. Nie możemy już żyć tak, jakby Chrystus nie zmartwychwstał, jakby przegrał. Nie możemy udawać, że Wielkanoc jest tylko wspomnieniem wydarzeń związanych z życiem Jezusa, a nas wcale nie dotyczy.
Każda sytuacja naszego życia przeżywana w świetle wielkanocnego poranka zyskuje nowe znaczenie, sens, wartość. Nawet trudy codzienności, jakie są udziałem każdego z nas, przez wspomnienie Zmartwychwstania przestają być powodem zniechęcenia i rozpaczy. Nawet ból i łzy doczekają się cudu przemiany w radość i szczęście.
Nowy świat po Zmartwychwstaniu Jezusa ma także swoje nowe prawo, nowe przykazanie – przykazanie miłości. Miłość jest znakiem ucznia Jezusa zmartwychwstałego; znakiem, przez który świat co dnia ma się od nas dowiadywać, że Bóg jest zwycięzcą i że chce wszystko czynić nowe.

ks. Bogusław Zeman – paulista

„Abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem”. (J 13, 34)