Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

IV NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU Rok C (różowy) Nr 12 (18 marca 2007)

Wprowadzenie do liturgii

OJCZE, ZGRZESZYŁEM

Życie człowieka przypomina wędrówkę i nigdy do końca nie wiadomo, jaką drogą człowiek pójdzie. Zdarza się, że dobry człowiek nagle się gubi i schodzi na bezdroża zła. Inny, który wcześniej czynił zło, radykalnie się odmienia i staje po stronie dobra. Życie potwierdza też fakt, że nie każdy, kto w zewnętrznym zachowaniu jest poprawny, posiada czyste serce i szczere intencje. Podobnie ten, komu niewiele w życiu wychodzi i który znaczy życie licznymi grzechami, nie zawsze jest ostatnim łotrem.
Jedynie Bóg zna tajemnicę ludzkiego serca i tylko On widzi każdego człowieka takim, jaki jest naprawdę. Człowiek widzi tylko fragmenty rzeczywistości. Dostrzega jedynie część prawdy o sobie i innych. Dlatego musi do wszystkiego, szczególnie do ludzi, podchodzić z pokorą i delikatnością. Całkowitą pewność można mieć tylko co do jednego: nieskończonego miłosierdzia Boga, które okazuje On wszystkim bez wyjątku. Ta pewność otwiera serce człowieka, prowadzi do pojednania z samym sobą i z innymi, uzdalnia do czynienia dobra. Dzięki tej pewności nie widzi się wokół siebie wrogów i rywali, ale braci i siostry, z którymi wspólnie tworzymy historię życia i historię zbawienia.

ks. Wojciech Turek – paulista

„Nie jestem godzien nazywać się twoim synem”. (Łk, 15, 19)