Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTEJ BOŻEJ RODZICIELKI MARYI Rok C (biały) Nr 1 (1 stycznia 2007)

Rozważanie

RODZICIELKA SYNA BOŻEGO


Maryja weszła w historię zbawienia jako Matka Syna Bożego, który stał się Człowiekiem, by nas zbawić. To do tej misji została odwiecznie wybrana przez Boga Ojca. „Umiłowana Córa Ojca” w pełni czasu stała się ziemską Matką Jego „umiłowanego Syna”. Boże macierzyństwo Dziewicy z Nazaretu wprowadziło Ją w najgłębszą relację, jaka może łączyć ludzką osobę z Bogiem. Jest to więź tak głęboka i tajemnicza, jak głębokie i tajemnicze jest samo Wcielenie Syna Bożego.
Słowo przyszło „zamieszkać między nami”, stało się Ciałem, przyjęło ludzką naturę. Do urzeczywistnienia tego misterium Bóg Ojciec wybrał Maryję. To sam Ojciec Niebieski rodzi odwiecznie swego Jednorodzonego Syna, który jest „Bogiem z Boga, Światłością ze Światłości, Bogiem prawdziwym z Boga prawdziwego” (Credo). Jednakże Jednorodzony Syn Ojca Przedwiecznego i Syn Maryi stanowią jedną i tę samą Osobę. „Bóg dał Maryi swojego Syna, Jemu równego, z Niego zrodzonego i umiłowanego tą miłością, którą miłuje samego siebie. Z Maryi otrzymał Syna nie innego, lecz tego samego, także z natury jest On jednym i tym samym Synem Boga, a zarazem i Synem Maryi” (św. Anzelm). Dlatego Dziewica z Nazaretu, chociaż będąc stworzeniem nie przekazała swojemu Synowi Bóstwa tylko człowieczeństwo, zasługuje w pełni na tytuł Rodzicielki Syna Bożego i jest nią rzeczywiście. W ten sposób w całej prawdzie Osoba Boska – Syn Boży może zwracać się do stworzenia, mówiąc do niego „Matko!”, a osoba ludzka – Maryja może mówić do Syna Bożego „Synu mój!”.
Wyznając wiarę w tajemnicę Wcielenia, nazywając Maryję Matką Syna Bożego, wielbimy najpierw Tego, który wybrał i powołał Dziewicę z Nazaretu, a jednocześnie błogosławimy Tę, która przyjęła ten wybór i powołanie. Myślimy też o naszej więzi z Wcielonym Synem Bożym, która wyrasta z chrztu świętego.

ks. Teofil Siudy