Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTEJ BOŻEJ RODZICIELKI MARYI Rok C (biały) Nr 1 (1 stycznia 2007)

Liturgia słowa


PIERWSZE CZYTANIE (Lb 6, 22-27)
Dzisiejszy tekst z Księgi Liczb przekazuje błogosławieństwo, które starotestamentowy kapłan wypowiadał nad ludem zebranym w świątyni. Jest w nim zawarte życzenie, by sam Bóg otoczył swoich wiernych przemożną opieką i strzegł ich życia i pomyślności. My też prosimy Boga o błogosławieństwo zarówno przed podróżą, jak też na początku każdego nowego okresu życia. Wyruszając w nieznane, chcemy, by sam Bóg był naszym przewodnikiem i obrońcą, bo tylko wtedy będziemy bezpieczni.

Czytanie z Księgi Liczb


Pan mówił do Mojżesza tymi słowami:
«Powiedz Aaronowi i jego synom: tak oto macie błogosławić synom Izraela. Powiecie im:
„Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie swoje oblicze i niech cię obdarzy pokojem”.
Tak będą wzywać imienia mojego nad synami Izraela, a Ja im będę błogosławił».
PSALM
(Ps 67, 2-3. 5 i 8)
Śpiewając uroczystą pieśń Psalmisty, powtarzamy słowa kapłańskiego błogosławieństwa. Nie chcemy rozpoczynać nowego roku bez zapewnienia, że Bóg będzie nam każdego dnia towarzyszył. Niech zatem Boże błogosławieństwo spocznie dziś na każdym z nas i niech wprowadza w nasze życie dobro i pokój.
[c1]Refren:[/c1] Bóg miłosierny niech nam błogosławi. Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi; * niech nam ukaże pogodne oblicze. Aby na ziemi znano Jego drogę, * Jego zbawienie wśród wszystkich narodów. [c1]Ref.[/c1] Niech się narody cieszą i weselą, † że rządzisz ludami sprawiedliwie, * i kierujesz narodami na ziemi. Niechaj nam Bóg błogosławi, * niech się Go boją wszystkie krańce ziemi. [c1]Ref.[/c1]
DRUGIE CZYTANIE
(Ga 4, 4-7)
Przyjście Jezusa Chrystusa na świat oznacza pełnię czasu, czyli czas najważniejszy w dziejach Zbawienia. Przyjście to stało się możliwe dzięki temu, że Maryja zgodziła się zostać Matką Syna Bożego i w ten sposób zrealizować plany Boże. Dzięki Niej wszyscy ludzie, odkupieni drogocenną krwią Chrystusa, przestają być niewolnikami grzechu i stają się dziećmi Bożymi. Obdarzeni łaską Zbawienia i mocą Ducha Świętego możemy z odwagą wołać do Boga: Ojcze nasz, który jesteś w niebie.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Galatów


Bracia:
Gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg zesłał swojego Syna, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo. Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: «Abba, Ojcze». A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
(Hbr 1, 1-2) [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.
Wielokrotnie przemawiał niegdyś Bóg


do ojców przez proroków,
a w tych ostatecznych dniach


przemówił do nas przez Syna. [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Łk 2, 16-21)
O ile Józef wobec Jezusa tylko spełniał obowiązki ojca, o tyle Maryja była rzeczywistą Jego Matką, Matką Syna Bożego. Dlatego w pełnym tego słowa znaczeniu może się nazywać Bożą Rodzicielką. Od chwili wypowiedzenia swego „Tak” aniołowi całe swe życie poświęciła Synowi Bożemu. Można by powiedzieć ze zdumieniem: Niesłychana rzecz, to przecież Ona uczyła Go mówić i wprowadzała w normalne ludzkie życie! A w swoim sercu zachowywała i rozważała wszystko, co niezwykłego towarzyszyło wzrastaniu i rozwojowi Jej Syna. Dzięki temu przekazała Kościołowi te przepiękne perły: najważniejsze wspomnienia z dziecięcych lat życia Jezusa.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza


Pasterze pospiesznie udali się do Betlejem i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie. Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli o tym, co im zostało objawione o tym Dziecięciu.
A wszyscy, którzy to słyszeli, dziwili się temu, co im pasterze opowiadali.
Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu.
A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to było powiedziane.
Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie Matki.