Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO Rok C (biały) Nr 62 (25 grudnia 2006)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

UMIEJMY SZUKAĆ BOGA

Długie oczekiwanie, potem radość, dużo wzruszeń. Powracają wspomnienia. Dla jednych to okazja, by uściślić ceremoniał Bożego Narodzenia z rodzinnego domu, dla innych sposobność zamyślenia się nad czasem, który nieubłaganie przemija. Ale choć przemija, wciąż nas bogaci radością Bożego stawania się. Najpierw Słowo stało się Ciałem – to w Zwiastowanie Pańskie, potem zamieszkało między nami – to już Narodzenie Pańskie.
Te święta przedziwnie jednoczą. Bóg osiągnął swoje. Wszedł między lud ukochany, by nadać mu nowy kierunek życia. Objawił się, ale nakazał także wysokim autorytetem Bożego zwiastuna, by Go szukać.
Boże Narodzenie jest pierwszym czasem szukania Boga. Owszem, zszedł na ziemię, żył między ludźmi, ale czy ludzie to odkryli? Anioł dał przepis na szukanie Boga: znajdziecie Niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie. Czy taki może być Bóg? Taki mały, niepozorny, jakby zagubiony w przypadkowej grocie-stajni? No cóż, nie było wtedy lepszego miejsca. A dzisiaj już jest?
Znaleźć Niemowlę, to znaczy zrozumieć albo uczyć się rozumieć, dlaczego Bóg stał się Człowiekiem. Boże Narodzenie jest świętem Jego miłości. Boże Narodzenie jest świętem miłości, jaką mnie Bóg obdarzył, bo pośród tych wielu, dla których stał się Człowiekiem, jestem i ja.

bp Jan Bernard Szlaga

Zajaśniał nam dzień święty, pójdźmy, oddajmy pokłon Panu. (por. z dzisiejszej liturgii)