Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXXIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 55 (19 listopada 2006)

Liturgia słowa


PIERWSZE CZYTANIE
(Dn 12, 1-3)
Czasy ucisków wielokrotnie już przychodziły. Wiele razy Szatan chciał zniszczyć Kościół, ale nie był w stanie pokonać potęgi Boga, który czuwa nad światem i pragnie wszystkich ludzi doprowadzić do zbawienia. Nawet śmierć nie powinna w nas budzić przerażenia, gdyż w czasach ostatecznych wszyscy powstaniemy z martwych do nowego życia. Jakie to będzie życie? Dla tych, którzy do końca pozostaną wierni Bogu, będzie to życie z Bogiem, w wiecznym szczęściu. Dla tych, którzy całkowicie wyparli Boga ze swego życia, będzie to – konsekwentnie – życie bez Boga, w wiecznym nieszczęściu.

Czytanie z Księgi proroka Daniela


W owych czasach wystąpi Michał, wielki książę, który jest opiekunem dzieci twojego narodu. Wtedy nastąpi okres ucisku, jakiego nie było, odkąd narody powstały, aż do chwili obecnej. W tym czasie naród twój dostąpi zbawienia, każdy, kto się okaże zapisany w księdze.
Wielu zaś, co posnęli w prochu ziemi, zbudzi się: jedni do wiecznego życia, drudzy ku hańbie, ku wiecznej odrazie.
Mądrzy będą świecić jak blask sklepienia, a ci, którzy nauczyli wielu sprawiedliwości, jak gwiazdy przez wieki i na zawsze.
PSALM
(Ps 16, 5 i 8. 9-10. 11)
Bóg swej wszechmocy używa dla naszego dobra. Strzeże naszego życia na ziemi i przywróci życie tym, którzy je utracili. Wierząc w to, z głębi serca wysławiamy Boga i z wielką ufnością prosimy, aby również nas każdego dnia otaczał swoją opieką.
[c1]Refren:[/c1] Strzeż mnie, mój Boże, Tobie zaufałem. Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, * to On mój los zabezpiecza. Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, * On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje. [c1]Ref.[/c1] Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, * a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie, bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz * i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie. [c1]Ref.[/c1] Ty ścieżkę życia mi ukażesz, * pełnię Twojej radości i wieczną rozkosz * po Twojej prawicy. [c1]Ref.[/c1]
DRUGIE CZYTANIE
(Hbr 10, 11-14. 18)
Starotestamentowe ofiary ze zwierząt nie mogły zgładzić grzechów. Potrzebna była ofiara na krzyżu samego Syna Bożego, aby na nowo została otwarta droga do raju, która przez grzech została zamknięta. Przez każdy grzech stopniowo odwracamy się od Boga. I może dojść do tego, że również my staniemy się Jego nieprzyjaciółmi. Nie możemy do tego dopuścić. Naszą nadzieją i pomocą jest Jezus Chrystus, który umarł także za każdego z nas. Ale czy my naprawdę chcemy, aby On przemienił nasze życie?

Czytanie z Listu do Hebrajczyków


W Starym Przymierzu każdy kapłan staje codziennie do pełnienia swej służby, wiele razy te same składając ofiary, które żadną miarą nie mogą zgładzić grzechów. Jezus Chrystus przeciwnie, złożywszy raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, zasiadł po prawicy Boga, oczekując tylko, „aż nieprzyjaciele Jego staną się podnóżkiem nóg Jego”.
Jedną bowiem ofiarą udoskonalił na wieki tych, którzy są uświęcani. Gdzie jest odpuszczenie, tam już więcej nie zachodzi potrzeba ofiary za grzechy.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
(Łk 21, 36) [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.


Czuwajcie i módlcie się w każdym czasie,


abyście mogli stanąć przed Synem Człowieczym. [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja. EWANGELIA (Mk 13, 24-32)
Wierzymy, że kiedyś Chrystus powróci z wielką mocą i w chwale, aby dokonać sądu nad całym światem. Ponieważ powtarzamy, że to będzie „kiedyś”, w odległej przyszłości, wolimy jeszcze tym się nie przejmować. A jednak musimy zdawać sobie sprawę z tego, że każdy z nas opuści ten świat i że już teraz powinniśmy zacząć przygotowania na ten dzień spotkania z Jezusem, naszym Sędzią i Zbawicielem.

Słowa Ewangelii według świętego Marka


Jezus powiedział do swoich uczniów:
«W owe dni, po wielkim ucisku słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku. Gwiazdy będą padać z nieba i moce na niebie zostaną wstrząśnięte.
Wówczas ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą. Wtedy pośle On aniołów i zbierze swoich wybranych z czterech stron świata, od krańca ziemi aż do szczytu nieba.
A od drzewa figowego uczcie się przez podobieństwo. Kiedy już jego gałąź nabiera soków i wypuszcza liście, poznajecie, że blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, że blisko jest, we drzwiach.
Zaprawdę, powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą. Lecz o dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec».