Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXXIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 55 (19 listopada 2006)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

PRZEMIJANIE ŚWIATA

Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą – mówi Jezus. Od Jego czasów świat zmienił się nie do poznania. Upadły wielkie cywilizacje starożytne, a na ich miejscu powstały nowe, średniowieczne, a potem nowożytne, które zresztą od poprzednich wcale nie są ani lepsze, ani trwalsze. Rozwinęła się nauka i technika, które dostarczyły ludzkości wielu ułatwień i ulepszeń, ale też przyniosły mnóstwo niebezpieczeństw i zagrożeń. Dzięki osiągnięciom naukowym wiemy, że jeśli najpierw energia termojądrowa, użyta przeciwko człowiekowi, nie zniszczy życia na Ziemi, to za kilka miliardów lat Słońce samo wystygnie i cała Ziemia zmieni się w martwy głaz.
Z każdą sekundą zmienia się i przemija cały wszechświat. Tylko Bóg trwa na wieki i tylko On może obdarzyć swe stworzenie życiem wiecznym. Tylko słowo Jezusa nigdy nie przeminie, bo zawiera ono naukę aktualną wszędzie i w każdym czasie. Ono objawia prawdę o Bogu i człowieku oraz o tym, jak człowiek może dojść do Boga. A gdy z Nim się spotka, będzie żył na wieki.
Tak więc zamiast z trwogą rozmyślać o końcu świata, powinniśmy zacząć bardziej troszczyć się o zbawienie własne i drugiego człowieka, ponieważ życie wieczne jest o wiele ważniejsze od obecnego, ziemskiego życia.

ks. Franciszek Mickiewicz – pallotyn

„Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą”. (Mk 13, 31)