Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXXII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 54 (12 listopada 2006)

Wprowadzenie do liturgii

DWIE UBOGIE WDOWY

Nasza mentalność i nasz styl życia jest skażony chorobliwym pośpiechem. Wszyscy się gdzieś spieszą, często bez żadnej potrzeby. Ten pośpiech sprawia, że wiele rzeczy i spraw, nawet ważnych, nie zauważamy lub celowo pomijamy. Gdyby uboga wdowa z Sarepty zbierała „w pośpiechu” drwa, zapatrzona tylko w swoje troski i problemy, z pewnością nie podjęłaby rozmowy z prorokiem Eliaszem, nie okazałaby mu serca i życzliwości. A właśnie tą drogą przyszło i dla niej wybawienie...
Tę umiejętność dzielenia się, pomimo własnego niedostatku, ukazuje także wdowa z dzisiejszej Ewangelii. Jeśli taka postawa zdumiewa nas, ludzi, to co możemy powiedzieć o zdumieniu Jezusa Chrystusa, Boga-Człowieka, i wszystkich mieszkańców nieba? Czy to nie tacy właśnie ludzie upraszają dla siebie, dla swoich bliskich i dla całego kraju Boże błogosławieństwo? To do nich odnoszą się przede wszystkim ewangeliczne słowa: Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie (Mt 5, 3). To do nich przede wszystkim Jezus Chrystus kieruje słowa pełne otuchy: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili (Mt 25, 40).

ks. Henryk Skoczylas – michalita

„Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony”. (Mk 12, 43)