Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXVI NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 47 (1 października 2006)

Liturgia słowa


PIERWSZE CZYTANIE
(Lb 11, 25-29)
Czytanie z Księgi Liczb jest bardzo zbliżone tematyką do Ewangelii. Ukazuje ono wolne działanie Bożego Ducha, który sam wybiera ludzi mających otrzymać Jego dary. Duch działa w sposób dla nas niewytłumaczalny i wbrew ludzkim regułom, tak skrzętnie wypracowanym. Oto udziela daru proroctwa tym, którzy byli poza obozem i nie dopełnili obyczaju przebywania razem. To spowodowało oburzenie ludu, co Jozue wyraził w słowach: Mojżeszu, panie mój, zabroń im. Taki protest często rodzi się w społeczności o mentalności sekciarskiej, która rości sobie prawo do wyłączności. Mojżesz odpowiada na zarzuty: Oby tak cały lud Pana prorokował, oby mu dał Pan swego ducha, ucząc tym samym postawy tolerancji i poddania się Bożym wyborom.

Czytanie z Księgi Liczb


Pan zstąpił w obłoku i mówił z Mojżeszem. Wziął z ducha, który był w nim, i przekazał go owym siedemdziesięciu starszym. A gdy spoczął na nich duch, wpadli w uniesienie prorockie. Nie powtórzyło się to jednak.
Dwóch mężów pozostało w obozie. Jeden nazywał się Eldad, a drugi Medad. Na nich też zstąpił duch, bo należeli do wezwanych, tylko nie przyszli do namiotu. Wpadli więc w obozie w uniesienie prorockie.
Przybiegł młodzieniec i doniósł Mojżeszowi: «Eldad i Medad wpadli w obozie w uniesienie prorockie». Jozue, syn Nuna, który od młodości swojej był w służbie Mojżesza, zabrał głos i rzekł: «Mojżeszu, panie mój, zabroń im». Ale Mojżesz odparł: «Czyż zazdrosny jesteś o mnie? Oby tak cały lud Pana prorokował, oby mu dał Pan swego ducha».
PSALM
(Ps 19, 8 i 10. 12-13. 14)
Oczyść mnie z błędów, które są dla mnie skryte – tak modli się Psalmista i daje nam wskazówkę jak i my mamy się modlić. Bo to, co wiemy o sobie, wady, które znamy, to tylko część naszych grzechów. Wiele nie zauważamy, bo albo jesteśmy zbyt pyszni, albo zajęci czymś innym. Bóg zna nas najlepiej, także od tej najsłabszej strony. I chce nas uzdrowić.
[c1]Refren:[/c1] Nakazy Pana są radością serca. Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, * świadectwo Pana niezawodne,


uczy prostaczka mądrości. Bojaźń Pańska jest szczera i trwa na wieki, * sądy Pana prawdziwe,


a wszystkie razem słuszne. [c1]Ref.[/c1] Zważa na nie Twój sługa * i nagrodę otrzyma za ich przestrzeganie. Kto jednak widzi swoje błędy? * Oczyść mnie z błędów,


które są dla mnie skryte. [c1]Ref.[/c1] Także od pychy broń swojego sługę, * by nie panowała nade mną. Wtedy będę bez skazy * i wolny od wielkiego występku. [c1]Ref.[/c1]
DRUGIE CZYTANIE
(Jk 5, 1-6)
Święty Jakub w mocnych słowach zwraca się przeciw nieuczciwym bogaczom, którzy swoje szczęście i dostatek budują na niesprawiedliwości i wykorzystywaniu innych. Tu nie ma miejsca na tolerancję, bo niesprawiedliwości nie usuwa się drogą dyplomacji, trzeba rzeczy nazwać po imieniu i odważyć się na mocne słowa. Kościół od najdawniejszych czasów wstawiał się za poszkodowanymi i uciskanymi i my, także dzisiaj, jako dzieci Kościoła powinniśmy to czynić. Najpierw jednak musimy usunąć niesprawiedliwość z własnych czynów.

Czytanie z Listu świętego Jakuba Apostoła


Teraz wy, bogacze, zapłaczcie wśród narzekań na utrapienia, jakie was czekają. Bogactwo wasze zbutwiało, szaty wasze stały się żerem dla moli, złoto wasze i srebro zardzewiało, a rdza ich będzie świadectwem przeciw wam i toczyć będzie ciała wasze niby ogień. Zebraliście w dniach ostatecznych skarby.
Oto woła zapłata robotników, żniwiarzy pól waszych, którą zatrzymaliście, a krzyk ich doszedł do uszu Pana Zastępów. Żyliście beztrosko na ziemi i wśród dostatków tuczyliście serca wasze w dniu rzezi. Potępiliście i zabiliście sprawiedliwego: nie stawia wam oporu.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
(J 17, 17ba) [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.
Słowo Twoje, Panie, jest prawdą,
uświęć nas w prawdzie. [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
(Mk 9, 38-43. 45. 47-48)
W Ewangelii powraca temat mentalności sekciarskiej. Tym razem takiej pokusie ulegają uczniowie . Oburzają się, że ktoś z poza ich grona wyrzuca złe duchy w imię Jezusa. A Jezus odpowiada im: Nie zabraniajcie mu. Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami. Widać tu ogromny kontrast między małostkowością i egoizmem uczniów a otwartością i tolerancją Jezusa. Szerokie patrzenie powinno być cechą uczniów, a zamiast tego jest skłonność do wykluczania innych, dyskwalifikowania. Zachowują się tak, jakby chcieli uzależnić działanie Ducha Świętego od swoich programów i wyobrażeń. Ale Bóg jest wolny w swym działaniu i uczy nas ciągle wychodzenia ze schematów i przełamywania własnych ograniczeń.

Słowa Ewangelii według świętego Marka


Jan powiedział do Jezusa: «Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził z nami».
Lecz Jezus odrzekł: «Nie zabraniajcie mu, bo nikt, kto czyni cuda w imię moje, nie będzie mógł zaraz źle mówić o Mnie. Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami.
Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego że należycie do Chrystusa, zaprawdę powiadam wam, nie utraci swojej nagrody.
Kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą, temu byłoby lepiej uwiązać kamień młyński u szyi i wrzucić go w morze.
Jeśli twoja ręka jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie ułomnym wejść do życia wiecznego, niż z dwiema rękami pójść do piekła w ogień nieugaszony. I jeśli twoja noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie chromym wejść do życia, niż z dwiema nogami być wrzuconym do piekła. Jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wyłup je; lepiej jest dla ciebie jednookim wejść do królestwa Bożego, niż z dwojgiem oczu być wrzuconym do piekła, gdzie robak ich nie umiera i ogień nie gaśnie».