Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 44 (10 września 2006)

Rozważanie

Czy rozumiem liturgię Kościoła?

[3]
OŁTARZ


Ołtarz jako miejsce składania ofiary jest znany z historii wierzeń pogańskich i religii żydowskiej. Na nim składano ofiary krwawe ze zwierząt oraz ofiary z płodów ziemi. W Starym Testamencie ołtarz miał być zbudowany z kamieni.
Ołtarz Nowego Testamentu nawiązuje do Krzyża, na którym Jezus sam złożył się w ofierze, i do Wieczernika, gdzie ustanowił Mszę św. i polecił ją składać jako ofiarę na swoją pamiątkę. Na ołtarzu Krzyża Syn Boży złożył ofiarę z siebie, żeby zbawić człowieka.
Przy stole w Wieczerniku Jezus przemienił chleb w swoje Ciało, a wino w swoją Krew i polecił to czynić swojemu Kościołowi na Jego pamiątkę. Dlatego centrum każdego kościoła – jego serce – stanowi ołtarz, który jest najważniejszą częścią kościoła, jest symbolem samego Chrystusa, który na ołtarzu Krzyża dokonał dzieła Zbawienia i uświęcił stół ofiarny. Ta prawda zrodziła twierdzenie, że Ołtarz jest Chrystusem.
W kościołach przedsoborowych spotyka się wiele ołtarzy bocznych związanych z kultem świętych. Zaleca się, aby w kościele znajdował się jeden ołtarz. On ma stanowić centrum i jednoczyć uwagę zgromadzonych wiernych.
Na ołtarzu składa się ofiarę samemu Bogu i dlatego Jemu jest on poświęcony. Jest odsunięty od ściany, aby kapłan mógł celebrować liturgię twarzą do wiernych. Na ołtarzu w sposób mistyczny uobecnia się ofiara krzyża; on jest ośrodkiem dziękczynienia, które dokonuje się przez Eucharystię; przy nim udziela się wiernym Komunii Świętej.

ks. Zbigniew Wit