Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXXII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 54 (11 listopada 2001)

Katecheza

GDY PO TAMTEJ STRONIE CZEKA NAS ŻYCIE PRAWDZIWE [3]

Odnowiony świat Myślenie o śmierci i życiu wiecznym zdaje się, w dość powszechnym mniemaniu, wpływać destruktywnie na ludzką aktywność. Sentencję memento mori - pamiętaj, że umrzesz, mogli powtarzać mnisi zamknięci za murami klasztoru, rezygnujący z postępu, dobrobytu i aktywnego przekształcania świata. Innych ludzi sytuacja życiowa zmusza do maksymalnego skupienia się na sprawach tego świata i całkowitego zaangażowania się w obowiązki dnia codziennego. Chrześcijańska tradycja mówi jednak co innego. Spojrzenie na ludzkie życie z perspektywy końca i wieczności ukazuje człowiekowi właściwy wymiar wszelkich jego przedsięwzięć. W tym świetle miarą ludzkich działań nie jest wyłącznie ich krótkodystansowa skuteczność. Człowiek i cały jego dorobek życiowy nie jest skazany na unicestwienie, ale trwanie na zawsze w nowym świecie. 'Nowe niebo i nowa ziemia' - choć nowe - są, ściśle biorąc, odnowieniem człowieka i budowanego przez niego świata. W odnowionym, trudnym do odgadnięcia kształcie przetrwa przed Bogiem człowiek i jego dzieło. Sobór Watykański II uczy: 'Jeżeli krzewić będziemy na ziemi w duchu Pana i wedle Jego zalecenia (...) wszystkie dobra natury oraz owoce naszej zapobiegliwości, to odnajdziemy je potem na nowo, ale oczyszczone z wszelkiego brudu, rozświetlone i przemienione, gdy Chrystus odda Ojcu wieczne i powszechne królestwo' (KDK, 39).

ks. Tadeusz Dola