Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWZIĘCIA NMP Rok B (biały) Nr 40 (15 sierpnia 2006)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

SŁUŻEBNICA BOGA NAGRODZONA NIEBEM

Dzisiejsze święto łączy ziemię z niebem. Nie można oddzielać duszy od ciała, miłości Boga od miłości człowieka, przyszłości od teraźniejszości. Historia Maryi potwierdza, że człowiek jest całością i cały jest powołany do świętości. Ciało to nie więzienie dla duszy, lecz dar Boży, dzięki któremu możemy wyrażać miłość poprzez odpowiedzialną obecność, pracowitość i czułość. Wiemy to od samego Boga, który stał się ciałem po to, by Jego i nasza miłość stała się wcielona, a przez to widzialna.
Maryja przypomina nam, że nie może kochać Boga ten, kto nie kocha człowieka. Stając się służebnicą Boga, spieszy służyć człowiekowi, swojej krewnej – Elżbiecie. Maryja ukazuje też prawdę, że jedyną drogą do nieba jest Boże życie na ziemi. Jej Syn przyszedł po to, by nauczyć nas sztuki życia na ziemi, gdyż nie mamy przyszłości, jeśli nie umiemy żyć z Bogiem w teraźniejszości.
Wniebowzięcie to także święto wierności Boga wobec człowieka. Zmartwychwstały Chrystus kocha swoją ziemską Matkę tak wiernie i tak za Nią tęskni, że zabiera Ją do siebie z pośpiechem. Nie czeka nawet, aż Ona umrze. Historia Maryi upewnia nas, że nagrodę nieba otrzymują ci, którzy kochają, bo chcą kochać, a nie dlatego, że chcą otrzymać nagrodę.

ks. Marek Dziewiecki

Maryjo z chwały niebieskiej, na wieki złączona z Synem, za nami wstawiaj się.