Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

PRZEMIENIENIE PAŃSKIE Rok B (biały) Nr 38 (6 sierpnia 2006)

Wprowadzenie do liturgii

Rafael. Przemienienie Pańskie

GÓRA ODWAGI

Pan na górę zabiera uczniów. Chce, by Go zobaczyli w chwale i wzmocnili się na dni Jego Męki. Odzienie staje się lśniąco białe, odmienia się Jego oblicze, a z nieba daje się słyszeć głos. Uczniowie jednak – zamiast wyrazić gotowość pójścia z Jezusem drogą Męki – domagają się trwania na miejscu. Dobrze im z Panem, który, choć wywołuje lęk, manifestuje swą wielkość i boskość. Nie rozumieją Jezusowych słów o Męce, o powstaniu z martwych. W godzinie Męki, gdy Jezus objawi się w swoim poniżonym człowieczeństwie, pod krzyżem pozostanie tylko Jan.
My wiemy, jaki jest sens Jezusowej Męki, czym jest powstanie z martwych. Wsłuchujemy się w Jezusowe: „Nie lękajcie się”. Człowiek paschalny pozbawiony jest lęku. Człowiek Zmartwychwstania przez życie, które bywa drogą krzyżową, idzie odważnym krokiem. Idzie za Zmartwychwstałym, którego blask najpełniej objawił się w grobie, który przestał być miejscem śmierci, a stał się miejscem nowego narodzenia.
A co z tymi, którzy nie wiedzą, za kim iść, którzy życie zamienili w konsumpcję, którym – jak pisze Różewicz – „światło bramki zastąpiło światło wiekuiste”? Musimy tak iść, by ze świętym niepokojem zapragnęli iść za nami. Bo tylko naszymi śladami pójdą Jego śladem.

ks. Andrzej Draguła

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana na górę wysoką i tam przemienił się wobec nich. (por. Mk 9, 2)