Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XIV NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 34 (9 lipca 2006)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

„PRZYSZEDŁ DO SWOICH, A SWOI GO NIE PRZYJĘLI”

Dzieje narodu wybranego ukazują, jak trudne były losy proroków. Spotykali się oni często z obojętnością, jeśli nie wręcz z jawną wrogością słuchaczy. Stąd wypowiedź Jezusa: Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony (Mk 6, 4), jest pewnego rodzaju powszechną zasadą. Ludzie słuchają innych nie ze względu na to, co mówią, ale z tej racji, kto mówi. Liczy się nazwisko, a nie treść, partia, a nie program. Dla mieszkańców Nazaretu Jezus nie był kimś niezwykłym – był jedynie synem Józefa, cieśli z Nazaretu. Zazwyczaj patriotyzm lokalny każe chlubić się ze sławy rodaków. Tymczasem Jezus przyszedł do swoich, a swoi Go nie przyjęli, jak napisze św. Jan (J 1, 11). Czy i dzisiaj, w XXI wieku, Jezus nie jest lekceważony przez swoich uczniów? Chciał pozostać na zawsze ze „swoimi” w sposób niezwykły: w swoim słowie i w Eucharystii. Tymczasem ludzie nie chcą słuchać Jego mądrości zawartej w księgach Ewangelii. Coraz bardziej brakuje szacunku dla miejsc i spraw świętych. Dlatego Jezus nie może czynić kolejnych cudów. Chociaż jest taki jeden cud, który ciągle staje się na nowo: To cud obecności Jezusa aż do skończenia świata – w sakramencie Eucharystii!

o. Piotr Roman Gryziec – franciszkanin

Jezus przyszedł do rodzinnego miasta i w szabat nauczał w synagodze. (Por. Mk 6, 1. 2)