Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 33 (2 lipca 2006)

Wprowadzenie do liturgii

ZAGUBIENI WŚRÓD POZORÓW

Tak bardzo chcielibyśmy znać prawdę. Tymczasem wydaje się, że żyjemy w gąszczu pozorów. Początek dzisiejszej Ewangelii wprowadza nas w smutny nastrój. Zrozpaczony ojciec przychodzi do Jezusa: Moja córeczka dogorywa. Po chwili smutek przeradza się w brak nadziei: Twoja córka umarła, czemu jeszcze trudzisz Nauczyciela?.
Tymczasem – z perspektywy Jezusa – to wszystko tylko pozory. Na smutek i brak nadziei Jezus znajduje odpowiedź: Nie bój się, tylko wierz. I dodaje: Dziecko nie umarło, tylko śpi.
Zaskakująca jest reakcja tłumów. Pismo mówi: I wyśmiewali Go. Ci sami ludzie, którzy przed chwilą głośno płakali , teraz śmieją się i drwią z Jezusa? Skąd ta nagła zmiana nastroju? Być może stąd, że i oni tworzyli wokół siebie świat pozorów. Ich płacz i żałoba były tylko wyrazem konwenansu, ich smutek był tylko zewnętrzną maską.
Jezus stanowczo odsuwa wszystkich i wydaje krótki rozkaz: Dziewczynko, wstań. Tak jak przedtem powiedział do jej ojca: Nie bój się, tylko wierz. Jair uwierzył słowom Jezusa. Dziewczynka wstała, gdy On ją wezwał.
W świecie pełnym pozorów i niedomówień, gdzie nie wiadomo komu zaufać, Jezus przychodzi z mocą swojego słowa. Krótkiego, ale skutecznego. Nie tego odpowiadającego oczekiwaniom – ale prawdziwego.

ks. Krzysztof Bardski

„Dziewczynko, mówię ci, wstań!”. (Mk 5, 41)