Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XI NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 31 (18 czerwca 2006)

Wprowadzenie do liturgii

WZRASTAĆ W BOGU

Maleńkie ziarno gorczycy, „najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi”, wyrasta i staje się dużym krzewem, a ziarno wrzucone w ziemię przemienia się w dorodny kłos, pełen innych ziaren. Te przypowieści przywołane przez Jezusa wskazują na działanie Boga, który wykorzystuje dobro w człowieku, by wydało ono jeszcze większe owoce. O tym mówi prorok Ezechiel, wspominając rozwój drzewa cedrowego z maleńkiej gałązki, podkreślając równocześnie, iż Bóg wywyższa „drzewo niskie”, czyli pokorne: Ona wypuści gałązki i wyda owoc, i stanie się cedrem wspaniałym. Także psalmista wskazuje na kwiaty palmy, rozrośnięte cedry i owoce, nawet wydane w starości: Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, rozrośnie się jak cedr na Libanie… Bóg może dokonać w nas i przez nas rzeczy wielkich. Tak jak przemienia maleńkie nasionko w dorodne krzewy, jak z gałązki czyni wielkie drzewa, tak w swej łaskawości i wierności pozwala nam wzrastać i rozwijać się duchowo, abyśmy mogli przynosić błogosławione owoce. Ale to Boskie wzrastanie wymaga od nas współpracy, której świadectwem jest troska o jakość „ziarna ducha”. Tylko Ci, którzy się „Jemu podobają”, jak podkreśla św. Paweł, czyli „sprawiedliwi”, mogą wzrastać w Bogu i przynieść wymierny owoc.

ks. Andrzej Witko

Królestwo Boże jest jak ziarnko gorczycy; wsiane, wyrasta i staje się większe od jarzyn. (Por. Mk 4, 31-32)