Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWSTĄPIENIA PAŃSKIEGO Rok B (biały) Nr 27 (28 maja 2006)

Wprowadzenie do liturgii

Wniebowstąpienie

„BĘDZIECIE MOIMI ŚWIADKAMI”

Dzisiaj, razem z uczniami Chrystusa kierujemy oczy ku niebu, dokąd Jezus odszedł po Zmartwychwstaniu, zasiadając po prawicy Boga. Mimo że obłok zabrał Go im sprzed oczu (Dz 1, 9), uczniowie stali w miejscu i wpatrywali się w niebo. Z pewnością trudno było im rozstać się z ukochanym Mistrzem, z którym tak wiele ich łączyło. Może wracali myślami do sytuacji, w których tłumy otaczały Jezusa, wsłuchując się w Jego słowa i oczekując od Niego cudownych znaków. Zapewne czuli się dumni, że uważani byli za Jego najbliższych przyjaciół. Z drugiej strony, po tym wszystkim, co wydarzyło się w Jerozolimie w tragiczny dzień krzyżowej śmierci Jezusa, byliby może szczęśliwi, gdyby mogli uciec od świata, który ukrzyżował Mistrza i razem z Nim unieść się do nieba, by tam zamieszkać w domu Ojca, gdzie Jezus obiecał przygotować im miejsce. Jednak zadaniem ucznia Jezusa nie jest ani nostalgiczne wspominanie szczęśliwych chwil przeżytych z Jezusem, ani ucieczka od problemów i bierne oczekiwanie aż Jezus przyjdzie i zabierze nas z tego świata. Zadaniem ucznia Jezusa, a więc także naszym zadaniem, jest to, co w końcu – jak słyszymy w dzisiejszej Ewangelii – zrobili Apostołowie po Wniebowstąpieniu: poszli i głosili Ewangelię wszędzie.

ks. Tadeusz Dola

„Ja jestem z wami aż do skończenia świata”. (Por. Mt 28, 20)