Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

V NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU Rok B (fioletowy) Nr 14 (2 kwietnia 2006)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

WYDAJMY PLON OBFITY

Chrystus przypomina nam dziś o ziarnie pszenicznym, które wyda owoc tylko wtedy, gdy obumrze. Jezus, podejmując bolesną Mękę i oddając życie za zbawienie świata, stał się ziarnem, które przyniosło wielki plon. Było nim nowe przymierze, które przepowiedział już prorok Jeremiasz: Będę im Bogiem, oni zaś będą mi narodem (…). Od najmniejszego do największego poznają mnie, mówi Pan, ponieważ odpuszczę im występki, a o grzechach ich nie będę już wspominał. Wiemy, iż Jezus czuł lęk przed wypełnieniem swej zbawczej misji, miał jednak świadomość, iż to ona stanowiła istotę jego ziemskiego życia. Dlatego choć z głośnym wołaniem i płaczem za dni ciała swego zanosił gorące prośby do Tego, który mógł go wybawić od śmierci (Hbr 5, 7), jednak podjął Mękę i umarł na krzyżu, aby przyciągnąć wszystkich do siebie. Niech naszą odpowiedzią będą słowa Psalmisty, błagającego o Boże zmiłowanie i przebaczenie grzechów oraz pokorna prośba o czyste serce. Kto chce być sługą Jezusa, musi odważnie i wielkodusznie pójść za Nim, by jak On stać się ziarnem pszenicznym, które obumrze, aby mogło wydać błogosławiony plon. Bowiem jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity.

ks. Andrzej Witko

„A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie”. (J 12, 32)