Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

III NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 4 (22 stycznia 2006)

Wprowadzenie do liturgii

CEL NASZEJ DROGI

Tak jak ziemia potrzebuje słońca, a radość uśmiechu, tak każda droga potrzebuje celu. To on stanowi jej spełnienie i nadaje sens. Na początku drogi to właśnie cel daje siły i motywację do pokonania kolejnego etapu. A kiedy wędrówka dobiegnie końca, cel wypełnia serce poczuciem satysfakcji i radością spełnienia. Dzień Pański
W pierwszym czytaniu Bóg wysyła Jonasza w kierunku Niniwy: wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam (Jon 3, 1-2). Wędrówka Jonasza przynosi owoce pokuty i nawrócenia mieszkańców. Cel drogi, na której Bóg postawił proroka, niewątpliwie został osiągnięty.
Wędrówka nie jest obca również Chrystusowi, który w dzisiejszej Ewangelii przemierza drogi Galilei. I tak jak Bóg postawił na drodze swojej misji proroka Jonasza, tak również Chrystus na drodze stawia swoich Apostołów: Pójdźcie za mną (Mk 1, 17). I oni natychmiast zostawiają sieci i pełni ufności stają na drodze wraz z Chrystusem.
Warto dzisiaj zastanowić się, nad swoim życiem. W jakim punkcie drogi mojego życia się znajduję? Ile kilometrów jeszcze będę musiał przejść? Przemija bowiem postać tego świata (1Kor 7, 31) i warto pomyśleć, czy i do mnie Jezus nie kieruje słów: nawróć się i wierz w Ewangelię.

ks. Robert Łobko – paulista

Szymon i Andrzej, natychmiast zostawili sieci i poszli za Jezusem. (por. Mk 1, 16-18)