Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTEJ BOŻEJ RODZICIELKI Rok B (biały) Nr 1 (1 stycznia 2006)

Liturgia słowa


PIERWSZE CZYTANIE
(Lb 6, 22-27)
Ludzie Starego Przymierza lepiej od nas rozumieli znaczenie błogosławieństwa udzielanego w Imię Boże. Może, dlatego że w swoim życiu nie mogli posługiwać się tyloma zdobyczami techniki, które dzisiaj dają nam złudne wrażenie samowystarczalności? Formuła tego błogosławieństwa zasadniczo nie zmieniła się od czasów Mojżesza.

Czytanie z Księgi Liczb


Pan mówił do Mojżesza tymi słowami:
«Powiedz Aaronowi i jego synom: tak oto macie błogosławić synom Izraela. Powiecie im:
„Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie swoje oblicze i niech cię obdarzy pokojem”.
Tak będą wzywać imienia mojego nad synami Izraela, a Ja im będę błogosławił».
PSALM
(Ps 67, 2-3. 5 i 8)
Rozpoczynając nowy etap życia, tradycyjnie prosimy rodziców i kapłana o błogosławieństwo. Tak jest przed ślubem, przed Mszą prymicyjną, przy chrzcie dziecka i przed daleką podróżą. Dzisiaj prosimy Boga słowami psalmu, aby nam błogosławił w roku, który się rozpoczął.
Refren: Bóg miłosierny niech nam błogosławi. Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi; * niech nam ukaże pogodne oblicze. Aby na ziemi znano Jego drogę, * Jego zbawienie wśród wszystkich narodów. Ref. Niech się narody cieszą i weselą, † że rządzisz ludami sprawiedliwie, * i kierujesz narodami na ziemi. Niechaj nam Bóg błogosławi, * niech się Go boją wszystkie krańce ziemi. Ref.
DRUGIE CZYTANIE
(Ga 4, 4-7)
W środowisku, w którym żył i do którego pisał św. Paweł, czas odmierzało się wydarzeniami. Nie tak jak u nas, kiedy to wydarzenia odmierza się w godzinach i latach. Czas, w którym nic ważnego się nie działo, nie zasługiwał na uwagę. Czas świecki mierzyło się rytmem olimpiad, panowania cesarzy rzymskich albo wielkimi bitwami. W historii zbawienia czas mierzy się wielkimi dziełami Boga, z których największym było przyjście na świat Zbawiciela. Stąd ten moment nazwany jest pełnią czasu.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Galatów


Bracia:
Gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg zesłał swojego Syna, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo. Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: «Abba, Ojcze». A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
(Hbr 1, 1-2) Aklamacja:Alleluja, alleluja, alleluja.


Wielokrotnie przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków,


a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna. Aklamacja:Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
(Łk 2, 16-21)
W dawnej liturgii obchodzono dzisiaj również święto Najświętszego Imienia Jezus. Według zwyczajów starotestamentowych należało bowiem obrzezać Dziecię Jezus ósmego dnia i nadać mu Imię, które Archanioł Gabriel objawił już w chwili Zwiastowania. Słuchając dzisiejszej Ewangelii utwierdzamy się w przekonaniu, że Bóg jest wierny swoim obietnicom. Od nas oczekuje jednak gotowości do współpracy z Jego łaską. Chrześcijaństwo nie kończy się na świątecznych pokłonach przed żłóbkiem. Jest oddaniem się Chrystusowi na co dzień – tak jak czyniła to Maryja.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza


Pasterze pospiesznie udali się do Betlejem i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie. Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli o tym, co im zostało objawione o tym Dziecięciu.
A wszyscy, którzy to słyszeli, dziwili się temu, co im pasterze opowiadali.
Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu.
A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to było powiedziane.
Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie Matki.